Koning en Keizerrijken Koning en Keizerrijken  |
Al lijkt er sprake van een beginnende verzoening tussen prinses Margarita en haar (koninklijke) familie, de problemen zijn nog lang niet allemaal opgelost. De scheiding van de prinses en haar echtgenoot Edwin de Roy van Zuydewijn is geen eenvoudige zaak. Edwin lijkt op allerlei manieren te proberen er financieel goed uit te komen. Als voorbeeld heeft hij de echtscheidingszaak tussen prinses Christina en haar toenmalige echtgenoot Jorge Guillermo. En niet te vergeten die van zijn schoonmoeder prinses Irene en Carlos Hugo de Bourbon de Parma.
Edwin lijkt te geloven in een goede afloop en lijkt, als hij de geschiedenis in ogenschouw neemt, zich niet met een fooi te hoeven laten afschepen. Hij is er nog steeds van overtuigd dat hij door de koninklijke familie in diskrediet is gebracht en zal daar ongetwijfeld genoegdoening voor eisen. Nu alle rechtzaken tegen de Oranjes verloren zijn, lijkt Edwin vooral te azen op de erfenis van koningin Juliana. Daarvan heeft Margarita weliswaar al een deel gekregen toen haar oma nog leefde-die waarschijnlijk van het principe uitging dat zij beter kon geven bij leven dan bij dood.
Geld dat Margarita ten dele heeft besteed aan de aankoop van Chateau du Bartas in Zuid-Frankrijk. Edwin en Margarita kochten dat kasteel in 2001 voor een miljoen euro, maar er rust een hypotheek op het pand van 1.225.206,57 euro. Edwin en Margarita zijn beiden voor 50% eigenaar van het kasteel, dat nu voor 1,3 miljoen euro te koop staat. Tot het moment dat het kasteel verkocht wordt, zal van een scheiding geen sprake zijn, wordt verwacht. Maar Edwin lijkt financieel behoorlijk krap te zitten en zou zelf nu extra vaart achter de scheiding willen zetten en deze zo snel mogelijk willen afronden. Hij huurt, net als Margarita, een etage in Amsterdam en probeert een nieuwe toekomst op te bouwen. Een toekomst met geld van de Oranjes, dat lijkt zijn streven.
Toen hij in 2001 met Margarita trouwde, was er vanuit de koninklijke familie veel tegenstand en men liet het jonge paar vallen als een baksteen. Dat bleek al tijdens de bruiloft, toen bijna niemand van de Oranjes aanwezig was. Op prins Constantijn en Laurentien na... Edwin was op dat moment nog mede-eigenaar van het bedrijf Fincentives, dat hij met familiekapitaal (zo'n 4,5 miljoen euro) had opgericht. Vlgens Edwin ging het na zijn huwelijk met het bedrijf bergafwaarts en als reden gaf hij op de nimmer bewezen zwartmakerij van de koninklijke familie. Er zat voor Edwin niets anders op dan in 2002 zijn aandelen in het bedrijf te verkopen.
Als het paar in 2003 zelf een zwartmakerijcampagne begint tegenover de koninklijke familie en een schadeclaim van tientallen miljoenen euro's eist, wordt al duidelijk dat het De Roy van Zuydewijn voornamelijk om het geld te doen is.
Al ontkennen zij dat beiden in alle toonaarden.
Zo zegt Margarita: 'Het is ons niet om geld te doen, het gaat om respect en om de rehabilitatie van mijn naam en
die van mijn man.'
Dat mag misschien de gedachte van Margarita zijn geweest, nu de scheiding onafwendbaar blijkt, kan Edwin als voorbeeld de afwikkeling van de ontbinding van de huwelijken van prinses Irene en prinses Christina nemen.
Bij prinses Irene ging het in 1981 vrij soepel: Carlos Hugo de Bourbon de Parma kon zich in die tijd nog goed zelf onderhouden met het familiekapitaal van de De Bourbon de Parma's en ging in de Verenigde Staten werken als econoom. Wel had Irene bij haar huwelijk een aardig bedrag meegebracht: zo'n zes miljoen gulden uit de erfenis van koningin Wilhelmina. Dit geld is ten dele opgegaan aan de Carlistische beweging. Prinses Christina en Jorge Guillermo scheidden in het voorjaar van 1996, maar dat ging niet echt zonder slag of stoot. Zo had Christina alle creditcards van haar man laten blokkeren toen hij naar New York ging.
Guillermo kwam terug op Schiphol en werd daar ontvangen door Christina en een advocaat. De scheiding verliep daarna zonder al te veel kabaal, al wordt gefluisterd dat Guillermo een aardig bedrag als zwijggeld heeft gekregen. Na de scheiding is hij nooit meer in Nederland gesignaleerd en hij wordt ook nooit uitgenodigd op familiebijeenkomsten. Jorge Guillermo is van de aardbodem verdwenen, in tegenstelling tot Carlos Hugo, die nog steeds bij de familie hoort en iedere belangrijke bijeenkomst meemaakt. Zo woonde hij het huwelijk van Mabel en Friso bij, evenals de begrafenis van koningin Juliana en de doop van prinses Amalia.
Als de erfenis van Koningin Juliana onderdeel zou uitmaken van scheiding van Margarita en Edwin, gaat het over miljoenen euro's. De overleden vorstin bezat een groot deel van het familiekapitaal van de Oranjes, aangezien zij de enige erfgenaam van koningin Wilhelmina was. Juliana laat een aantal landgoederen en huizen na, die bij elkaar toch wel tientallen miljoenen euro's waard zijn. Haar bezit bestond uit het Landgoed De Horsten in Wassenaar (380 ha) en een particulier domein bij Paleis Soestdijk met inbegrip van woningen, twee boerderijen en verpacht land (170 ha).
Verder zes verhuurde woonhuizen en een verpachte boerderij in Apeldoorn, een verpachte boerderij in Hoog Soeren, 70 hectare verpachte grond in Wenum, 97 ha heidegrond in Garderenseveld en nog eens 19 hectare heidegrond in Het Vosseveld. De juwelen van de overleden koningin zijn ondergebracht in een stichting en zijn zodoende onaantastbaar. Porto Ercole is van prins Bernhard, die ook nog drie huizen in Soest heeft. Maar al met al is er nog heel wat te verdelen onder de kinderen en kleinkinderen van Juliana. Hoe het testament van prinses Juliana eruitziet is een privé-zaak van de koninklijke familie.
Volgens juristen is het heel goed mogelijk dat testamentair is vastgelegd dat aangetrouwden geen aanspraak kunnen maken op het vermogen, maar ook dat is in bepaalde situaties aan te vechten.
In elk geval is het de koninklijke familie er alles aan gelegen de zaak zo veel mogelijk in der minne te schikken en dat zou in Edwins voordeel kunnen uitpakken...
