Prins Rainier (1923-2005)

Rainier Louis Henri Maxence Bertrand Grimaldi werd op 31 mei 1923 in het 'Palais Princier' van Monaco geboren. Daarmee was hij de eerste troonopvolger die in Monaco zelf geboren werd sinds 1758, toen Honoré IV dat hem al eens voordeed. Maar dat was niet het enige wat de geboorte van Rainier tot iets heel speciaals maakte. Louis II, Raniers grootvader, had immers geen officieel erkende kinderen, wat betekende dat er een einde zou komen aan de herschappij van de Grimaldi's én aan de zelfstandigheid van Monaco.

Dat zagen de Grimaldi's vanzelfsprekend helemaal niet zitten en daarom werd er naar een originele oplossing gezocht. Louis II was in 1897, tijdens een vakantie in Parijs, namelijk verliefd geworden op Marie Juliette Louvet, die als danseres in een nachtclub werkte. Hun korte romance had een dochtertje, Charlotte, opgeleverd en dat werd nu opgevoed als redster van het geslacht Grimaldi. In 1919 besloot Louis II haar als zijn wettige dochter te erkennen. Toen ze in maart 1920 in het huwelijk trad met Pierre de Polignac en dat huwelijk datzelfde jaar al een dochtertje opleverde, haalde heel Monaco opgelucht adem.

Met de pasgeboren Antoinette beschikten de Grimaldi's over een troonopvolgster en was de Monegaskische troon voor de zoveelste keer gered. Toen er met Rainier ook nog een mannelijke troonopvolger geboren werd, was het geluk van de Grimaldi's compleet. Rainier en zijn oudere zus werden in grote mate opgevoed door de Engelse 'nanny' Kathleen Wanstall, die een nicht van Winston Churchill was. Zij weigerde Frans te preken zodat zowel Rainier als Antoinette op jonge leeftijd al perfect tweetalig waren. Tijdens zijn eerste levensjaren bracht Rainier eigenlijk niet zo heel veel tijd door in Monaco. Slechts een drietal maanden per jaar, meestal omstreeks Pasen, streken de Grimaldi's in het 'Palais des Princes' neer.

's Winters verbleven ze in het prinselijke buitenverblijf in Marchais of in Schotland, waar de familie geregeld ging jagen. Op zesjarige leeftijd kreeg Rainier een eerste serieuze emotionele opdoffer. Toen gingen zijn ouders immers uit elkaar en werd zijn vader Pierre de Polignac zelfs uit Monaco verbannen wat Rainier naar eigen zeggen heel wat verdriet heeft gedaan. Een paar jaar later volgde een tweede schok wanneer de pas tienjarige prins naar 'Summer Fields', een strenge Engelse kostschool, werd gestuurd. Rainier, die tot dan enkel thuisonderijs had genoten, kon niet aarden in de strenge kostschool en vond enkel troost in boksen, een sport waarin hij als snel tot de uitblinkers behoorde.

Prins Rainier en Grace Kelly met hun
drie kinderen Caroline, Albert en Stéphanie

Lang kon Rainier echter niet van het zorgeloze studentenleven genieten want op 1 september '39 viel Duitsland Polen binnen en slechts een paar dagen later werden ook Frankrijk en Groot-Brittannië betrokken partij. Rainier bleef tijdens de Tweede Wereldoorlog in Montpellier, behaalde in 1943 zijn baccalaureaat en schreef zich in voor aanvullende studies aan de 'Ecole Libre des Sciences Politiques' in Parijs. Nadat Parijs op 25 augustus '44 door de geallieerden bevrijd werd, besloot Rainier naar Monaco terug te keren. Hij sloot zich als buitenlands vrijwilliger aan bij de Vrije Franse Strijdkrachten en kreeg de rang van tweede luitenant toebedeeld.

De prins kwam tijdens het Ardennenoffensief, het laatste Duitse tegenoffensief, nog zwaar onder vuur te liggen. Uiteindelijk schopte hij het tot luitenant en werd hij overgeplaatst naar de in Berlijn gevestigde economische afdeling van de Franse militaire missie. Na de oorlog kreeg hij het zogenoemde 'Croix de Guerre' (oorlogskruis) met bronzen ster opgespeld voor zijn getoonde moed. Uiteindelijk mocht hij in januari '47 zijn uniform uittrekken en naar huis terugkeren.

Prins Rainier

Rainier III viel voor de charmes van het beeldschone meisje en vroeg haar in december van datzelfde jaar al ten huwelijk. De komst van prinses Grace luidde een nieuw tijdperk in. Dankzij haar roem als filmdiva en de wereldwijde uitstraling van haar sprookjeshuwelijk met Rainier III vonden de rijke toeristen de weg terug naar het mondaine vorstendom. Tel daar dan ook nog eens de drie kinderen bij die Grace aan de Monegasken schonk en je kan je wel inbeelden hoe immens populair de Amerikaanse bij haar onderdanen was. Maar op 13 september 1982 sloeg het noodlot toe.

De sterk bijziende Grace wou haar jongste dochter Stéphanie, na een ongeluk bij het waterskiën, van het prinselijke buitenverblijf in Roc Agel naar het ziekenhuis brengen om haar daar nog wat extra onderzoeken te laten ondergaan. Maar onderweg verloor ze de controle over het stuur van haar zwarte Landrover en raakte ze van de weg. Stéphanie kwam er met een hoofdwonde en een aantal gekneusde ruggenwervels vanaf maar Grace was er veel erger aan toe. Zij had een ernstige hersenbeschadiging opgelopen en stierf de dag na het ongeval. Rainier III was na het ongeval van prinses Gracia een gebroken man.

De eerste jaren na de fatale autocrash had hij het erg moeilijk, maar langzaamaan krabbelde hij toch weer overeind. Hij stortte zich vol overgave op zijn werk en deed er alles aan om steeds meer bedrijven naar zijn vorstendom te lokken. Dat was volgens hem de enige manier om ervoor te zorgen dat Monaco niet langer volledig afhankelijk zou zijn van het toerisme. Ook het winnen van land op de zee was één van zijn stokpaardjes. De laatste twintig jaar slaagde hij er op die manier in om zijn vorstendom met maar liefst 31 hectare uit te breiden. De laatste jaren ging de gezondheid van de Monegaskische vorst er sterk op achteruit.

Prins Rainier en Grace Kelly op een bal in New York (1956)