Prins Bernhard

Prins Bernhard

Zij waren het eerste Oranje-paar dat zo oud is geworden, en daardoor ook het eerste dat zijn Diamanten Bruiloft vierde. Vanzelfsprekend is
dat allerminst. Prinses Juliana en prins Bernhard hebben, ondanks hun
grote liefde voor elkaar, zoveel conflicten gehad dat een scheiding op zeker moment onvermijdelijk leek. Toch was Bernhard's drang tot
vreemdgaan nog een van de minste problemen...

Het gebeurde op een dag in de mooie tuin achter Paleis Soestdijk, dat koningin Juliana aan een van de beste vrienden van haar echtgenoot, Hans Teengs Gerritsen, vroeg: 'Wie was toch die mooie blonde vrouw aan je zijde? Ik zag een foto van je in een buitenlands blad staan...' Bij de inmiddels overleden verzetsheld ging niet onmiddellijk een lichtje branden, maar de vorstin hield aan: 'Volgens mij was het een Frans blad en de foto was genomen in Parijs. Ik zal eens kijken of ik het nog heb...'

Terwijl Juliana aanstalten maakte op te staan en Teengs op het punt stond zijn schouders op te halen, kreeg hij onder tafel een schop van prins Bernhard. Hans, een vriend door dik en dun, besefte opeens wat er van hem verlangd werd en herstelde zich onmiddellijk: 'Ach nee, die...nee, dat is niets geworden...' Een glimlach verscheen op Juliana's gezicht. Ze wist wat ze weten wilde en het leek wel of het haar niet kon schelen. Koningin en prins hadden al sinds de oorlog een open huwelijk. Niet dat Juliana veel, of zelfs maar iets, van dat vooruitlopen op de jaren '60 geprofiteerd heeft. Maar haar echtgenoot des te meer.

De koningin leek er aardigheid in te hebben Bernhard zo vaak mogelijk te betrappen. Ze las veel buitenlandse bladen en kwam daarin regelmatig foto's tegen van haar charmante echtgenoot. In het gezelschap van steeds weer andere bevallige vrouwen van wie hij niet zelden beweerde dat het veroveringen van zijn vrienden waren. Neem die ochtend in de Paleistuin. Teengs Gerritsen wist van niets toe Juliana over de knappe blonde vrouw in Parijs begon en moest door Bernhard snel gecorrigeerd worden. Het incident bezorgde Juliana een binnenpretje. Meer niet.

Vanaf het moment waarop ze hem voor het eerst zag, is Juliana zo gecharmeerd geweest van Bernhard dat ze hem kost wat kost wilde. Ze was zich er tegelijkertijd van bewust dat ze hem niet als een vogel in een kooi kan opsluiten, zoals haar moeder Wilhelmina met prins Hendrik had gedaan. En Bernhard was ook niet van plan te gaan leven als een papegaai die in zijn gouden kooi niets anders te doen heeft dan zijn vrouw na te praten. In de jaren '30, toen Juliana en Bernhard kennismaakten, trouwden en hun eerste kinderen kregen, was door hen beiden een vrije levensstijl overeengekomen. In de jaren '40 maakte de oorlog een grote bewegingsvrijheid voor de prins mogelijk.

En in die jaren daarna liet hij zich zijn vrijheden niet meer afnemen. Talrijk zijn de verhalen uit de oorlogsjaren, toen Juliana na een kort verblijf in het eveneens bedreigde Londen moest doorreizen naar Canada. Bernhard bleef in de buurt van koningin Wilhelmina en haar regering... Hij maakte kennis met vrouwen die in het Britse koninkrijk aanzien genoten. Met twee vrouwen in het bijzonder, die wat hem betrof het aanzien meer dan waard waren! Volgens historicus J.G. Kikkert heeft hij zelfs twee zonen bij Lady Ann Orr Lewis. Zij was Bernhard's overbuurvrouw in Londen en raakte op slag verliefd op de prins.

Héléne Grinda

Aan hun hartstochtelijke relatie, die eenvoudig kon opbloeien omdat Juliana in Canada zat en Ann's man naar het front was, zou Bernhard de Engelse tak van zijn familie te danken hebben. Kort na de oorlog hoorde Juliana van hun bestaan. Het nieuws, dat haar werd verteld omdat er een regeling getroffen diende te worden, kwam als een schok. Ze wist dat haar man altijd een zwak had gehad voor mooie vrouwen, maar ondanks dat ervoer ze het bedrog als een vernedering, zoals iedere vrouw zou hebben gedaan. De oorlog en de lange scheiding van haar man deden daar niets aan af. Haar diepgewortelde geloof, waarin het huwelijk als iets heiligs wordt gezien, staat haaks op zijn interretatie van de echtverbintenis.

Maar het kwaad was geschied, en Juliana nam zich voor te aanvaarden dat zij niet de enige vrouw op de wereld was die kinderen had van Bernhard van Lippe Biesterfeld. Overigens zou er nog een bij komen! Beweerd wordt dat Bernhard, naast de vier dochters die Juliana hem schonk en de twee zonen van Ann Orr Lewis, nóg een buitenechtelijk kind op de wereld zette: Alexia Lejeune, het Parijse meisje dat in 1967 ongeveer tegelijkertijd met Bernhard's eerste kleinzoon werd geboren en ongelukkigerwijs ook nog bijna dezelfde voornaam kreeg.

Héléne Grinda, haar moeder, is de knappe zuster van een gevierde Franse tenniskampioen. Direct nadat hij haar aan de rand van het zwembad van de voorname familie De Rothschildt leerde kennen, was Bernhard verkocht. Poupette, oftewel popje, noemde Bernhard haar en opnieuw zou Juliana de gevolgen als een vernedering ervaren. Bernhard durfde haar namelijk niet om geld voor het onderhoud van het kind te vragen en stortte zich in een avontuur dat bijna het einde van de monarchie in Nederland zou betekenen: het 'Lockheed-schandaal'. Als altijd bleef Juliana pal achter haar man staan. Zou hij voor de rechter moeten komen wegens het omkoopschandaal waarin hij miljoenen van vliegtuigfabrikant Lockheed had aangenomen, dan trad Juliana af. Onder dezelfde omstandigheden zou Beatrix bovendien weigeren aan te treden.

Tegenover de buitenwereld hield de vorstin zich sterk, maar toen zij hoorde waarom de prins-die het toch aan niets ontbrak-voor de miljoenen was gezwicht, was dat een regelrechte schok. Slechts weinigen weten dat zij in die dagen regelmatig uithuilde bij haar goede vriendin, Freule Wittewaal van Stoetwegen. Het Tweede-Kamerlid, zelf haar leven lang vrijgezel, benaderde het probleem praktisch. Ze zei: 'Geloof me, Jula, geen enkele man is monogaam. Er kunnen zich situaties voordoen waarin zelfs de sterkste man bezwijkt voor de verleiding. Kijk maar in de Bijbel...'

'Juliana weet alles', zeggen ingewijden. 'Ze kent Bernhard's affaires, zelfs de avontuurtjes die nooit naar buiten zijn gekomen. Ze weet het en ze heeft Bernhard vergeven, zoals ze hem alles vergeven heeft. Nederland heeft nooit een koningin gehad die zich zo goed kon inleven in de verschrikkelijke positie waarin de prins-gemaal terechtkomt. Meer nog dan koningin Beatrix besefte Juliana welke vrijheden en bezigheden haar man diende te hebben om niet ten onder te gaan aan zijn eigen positie. Zowel Hendrik als Claus zijn trieste figuren met een triest lot, Bernhard niet.

Evita Perón Duarte
(1919-1952)

En dat is voor het grootste deel te danken aan Juliana, die door hem los te laten liet blijken van hem te houden. Het ultieme bewijs van liefde...' Prins Bernhard's naam werd in de loop der jaren in verband gebracht met een flink aantal femmes fatales als Evita Perón, Grace Kelly en Farah Dibah. Niet altijd terecht. Van de eerste, zo is bekend, moest hij namelijk niets hebben. Tijdens het bezoek dat hij aan Argentinië bracht om opdrachten binnen te halen voor Werkspoor en andere bedrijven, verleende hij haar een hoge koninklijke onderscheiding, maar hij ging niet in op haar avances, die onder andere bestonden uit een invitatie voor een bezoek aan haar woning. Bernhard zie dat hij een griep voelde opkomen en dook-alleen-in bed.

Van zijn omgang met Grace Kelly, berucht om haar niet te stuiten behoefte aan seks, weten doorgaans welingelichte bronnen niets of bijna niets. Van Farah Dibah, de echtgenote van de Sjah van PErzië (het huidige Iran), was Bernhard echter zichtbaar gecharmeerd. Meerdere malen zouden zij elkaar in Zwitserland hebben getroffen... In eigen land was er Bernhard's liefde voor Cécile Dreesman, de naaldkunstenares bij wie hij graag ging winkelen. Cécile, een goede vriendin van Juliana, was een telg uit het bekende warenhuisgeslacht. Zij was het zwarte schaap van de familie.

Ze overleed aan een slopende ziekte, kort nadat haar grootste geheim in een boek over Juliana werd onthuld door haar persoonlijke secretaris, die onlangs eveneens het tijdige voor het eeuwige verwisselde. Dat zij meer was dan een goede vriendin van de familie, wisten slechts weinigen. Bernhard leerde haar kennen op de Hilversumse Golfclub en viel als een blok voor de beeldschone vrouw met het schitterende haar. Een vrouw die bovendien gracieus paard reed en in 1964 zelfs de Nederlandse driekleur verdedigde op de Olympische Spelen in Tokio.

Op een dag vroeg zij haar secretaris en butler een half flesje roze champagne aan te schaffen omdat er hoog bezoek zou komen. Hij vertelde:

'Ze zei niet wie er langskwam, maar ze was er duidelijk nerveus over. Ik zou wel zien wie... Om indruk op hem te maken, moest ik die champagne inschenken en ze daarna met rust laten. Natuurlijk had ik wel een vermoeden...roze champagne was immers het lievelingsdrankje van
de prins. En inderdaad...voor de deur stond ineens de prins-gemaal!'

Steeds vaker legde Cécile haar borduurwerk aan de kant om hem te ontmoeten. 'Wanneer zij haar met bont afgezette roze jurk aantrok, die haar volgens haarzelf slanker maakte, wist ik al hoe laat het was', zei de man, die dan uit zichzelf de roze champagne weer klaarzette. Bleef deze relatie het langst geheim, prinses Beatrix moet er op zeker moment lucht van hebben gekregen! Enkele weken voordat zij in 1967 zou bevallen, kondigde zij ineens haar komst aan bij Cécile Dreesman. Beatrix had vernomen dat Cécile de hele Oranje-stamboom in minuscule kruissteekjes had geborduurd. De hoogzwangere kroonprinses leek dat zo geweldig dat zij het werk met eigen ogen wilde zien.

Onzin natuurlijk. De butler was er direct van overtuigd dat Beatrix alleen maar op bezoek kwam om te zien welke vrouw zo'n invloed had gekregen op haar macho-vader, dat hij zich ineens voor borduren was gaan interesseren! Dat vrijwel tegelijk in Parijs een halfzusje van haar werd geboren, kon Beatrix niet bevroeden. Inmiddels verheugde Juliana zich zo op haar eerste kleinkind dat zij zelf in de hofauto, op weg naar een officieel bezoek, in het licht van het leeslampje truitjes zat te breien. Dat leidde voor de koningin overigens tot een grote teleurstelling: Beatrix weigerde de breisels resoluut omdat ze naar eigen zeggen 'zelf wel in staat was een baby-uitzet te kopen'. Om haar moeder terwille te zijn, accepteerde prinses Margriet ze een jaar later wél voor prins Maurits.

Cécile Dreesman
(1920-1994)

Koningin Elizabeth's echtgenoot prins Philip is altijd jaloers geweest op zij collega, de Nederlandse prins-gemaal. Ook Philip hield het niet alleen bij zijn vrouw, maar hem werd vreemdgaan veel moeilijker gemaakt. Tegen het einde van de jaren '50 maakte hij daartoe gebruik van het Londense appartement van acteur Richard Todd. In een boek over Todd's leven wordt ook een 'wilde avond' met prins Bernhard beschreven. Letterlijk zegt Larry Adler, een ooggetuige: 'Ik kan me dat diner met prins Bernhard nog wel herinneren. Toen beseften we ook allemaal ineens hoe Philip zijn baan als prins-gemaal haatte. Hij blééf Bernhard tijdens het diner maar bestoken.

Tjonge, ik benijd je echt, zei hij. Jij kunt gaan en staan waar je wilt zonder dat iemand je ooit herkent. Je kunt net zoveel vriendinnetjes hebben als je wilt en er kraait geen haan naar. Ik kan nergens heen zonder die aasgieren van de pers en een stel politieagenten in mijn kielzog'.

Van die vrijheid heeft Bernhard, om het beschaafd te zeggen, dankbaar gebruik gemaakt. Het was zijn manier van getrouwd zijn met de koningin van Nederland. Háár manier was een andere, zij haalde haar geluk uit andere zaken. Uit haar werk, onder andere. Dat zag zij als een door God opgelegde taak in een wereld waarin zoveel onrecht en onvrede was. Thuis wilde zij, hoe dan ook, de vrede bewaren.

terug naar boven