![]() |
De interesse in paranormale zaken bij de Oranjes begon al bij Juliana's moeder, koningin Wilhelmina. Niet alleen hield zij vol dat ze in het Amerikaanse Witte Huis een geestverschijning van de vermoorde president Lincoln had gezien, ook was zij ervan overtuigd dat koningin Sophie, de eerste vrouw van koning Willem III, spookte op Het Loo en Huis Ten Bosch.
Wilhelmina, van 1898 tot 1948 regerend vorstin, ging zelfs nog een stapje verder door met overledenen te praten. Vooral met Sophie zou zij als medium veel 'collegiale gesprekken' hebben gevoerd. Sophie was bepaald geen gelukkige vrouw. Haar huwelijk met koning Willem III was bepaald geen succes. In 1877 stierf ze ongelukkig en Willem (toen in de zestig) trouwde opnieuw met de 41 jaar jongere Emma, waaruit Wilhelmina werd geboren. Volgens haar voelde Sophie zich door veel mensen onbegrepen, kon zij maar geen rust vinden en zorgde zij zelfs voor poltergeist-verschijnselen. Volgens enkele uitgelekte brieven zou Wilhelmina door haar contact hebben bewerktstelligd dat zij eindelijk toch rust vond.
Nadat Wilhelmina was overleden, was het inderdaad jaren stil rond het koninklijke spook. Totdat, volgens een hofbron, zij acht jaar terug weer opdook op zowel Huis Ten Bosch als het Oude Loo. Irene zou op advies van de Baarnse pastor Frans Saelman, naar Het Loo zijn gegaan om te zorgen dat Sophie eindelijk dan toch rust zou krijgen. Naar verluidt heeft zij met allerlei rituelen geprobeerd om Sophie duidelijk te maken dat zij 'naar het witte licht moest gaan'. Of het voor altijd succes heeft gehad, zal de tijd moeten leren.
Wilhelmina zag niet alleen spoken, maar ze kon ook in een soort van trance raken als ze aan het schilderen was. Ze penseelde graag bomen en landschappen. Ze dichtte veel kracht toe aan bomen en in haar tuinen mochten ze absoluut niet worden gesnoeid zonder haar uitdrukkelijke toestemming. Ze praatte nog niet met bomen, zoals Irene later zou doen, maar ze vond er rust bij en omarmde weleens een stam om daar kracht uit te putten. Net als haar man, prins Hendrik. Ze hadden overigens geen bijster huwelijk, maar de prins was behalve een rokkenjager ook zeer geinteresseerd in bovennatuurlijke zaken. Volgens historici geloofde de prins in buitenaardse wezens.
Zijn goeroe, de Zwitserse Bo Yin Rang, zei contact te hebben met andere planeten en maakte de prins wijs dat hij dat ook had, zonder dat hij daar erg in had. Overigens bleef het 'gewone' christelijke geloof altijd een grote rol spelen bij Wilhelmina, Hendrik en Juliana. Maar zei gaven daar hun eigen, volgens sommigen meer 'zweverige', invulling aan. Met dit verschil dat Wilhelmina een sterke band met de officiële Hervormde godsdienst had dan dochter Juliana. Wilhelmina moest bijvoorbeeld niets hebben van de Rooms-katholieke kerk. Toen Juliana ter communie ging tijdens de bruiloft van Maurits en Mariléne fluisterden enkele oudere gasten van de bruiloft: "Als Wilhelmina dit zag, zou ze zich omdraaien in haar graf'.
Juliana was haar tijd altijd ver vooruit geweest. Ze heeft respect voor andere kerken. Haar opvattingen, die ze in de jaren '50 al had, zouden nu als new-age worden bestempeld. Met name Bo Yin Rang's gedachte dat God in alles is (dat iedereen zijn eigen goddelijkheid in zichzelf kan zoeken en vinden) sprak Juliana zeer tot de verbeelding. Het ontwikkelen van je eigen 'ik' stond en staat hoog bij haar in het vaandel. In de laatste tientallen jaren van haar regering is haar spirituele handel en wandel nauwelijks in de openbaarheid geweest. In de jaren '50 tijdens de Greet Hofmans affaire' des te meer.
De helderziende gebedsgenezeres Greet Hofmans werd door prins Bernhard aan Juliana voorgesteld omdat zij in staat zou zijn om prinses Christina van haar slechtziendheid af te helpen. Dit zou niet lukken, maar desondanks ontstond een warme vriendschap tussen de koningin en de paragnoste, een vrouw die ook bekend werd als 'De Sphinx van Soestdijk'. Een ingewijde aan het hof vertelt dat Greet Hofmans beslist niet schuldig was aan het ontstaan van de toenmalige grote huwelijksproblemen tussen Bernhard en Juliana. 'Zij was een makkelijke zondebok op wie uiteindelijk alle 'schuld' kon worden geschoven. Juliana's eigengereidheid werd zeker door Greet geinspireerd, maar niet meer dan dat.
Het huwelijk tussen het koninklijk paar werd in elk geval steeds slechter. Ze communiceerden alleen nog maar via kille briefjes die door de babbelzieke hofdames (na lezing) werden overgebracht. Juliana ging in de linkervleugel van Soestdijk wonen en Bernhard in de rechter. Juliana's opvattingen werkten ook door in haar werk als koningin. De regering zat nog het meest omhoog tijdens een staatsbezoek aan de VS. Juliana wilde haar vredelievendheid, vanuit haar eigen gedachten, overbrengen aan de Amerikanen. Maar de vorstin mag alleen toespraken voorlezen die de minister-president heeft goedgekeurd.
Toch verscheurde Juliana op eigen houtje de rede die de premier had goedgekeurd en had samen met Greet een zogenaamde spirituele vredeboodschap in elkaar geflanst, indirect tegen de Koude Oorlog. Toen de koningin deze rede voorlas voor de Amerikaanse Senaat, kregen de aanwezige Nederlandse ministers bijna spontaan een gierende hartklep. Gelukkig reageerden de senatoren niet verkeerd, ondanks de Koude Oorlog die in volle gang was. Maar nu moest er iets gebeuren. Er kwam een commissie van wijze mannen die samen met Bernhard huisvriendin Greet als zondebok aanwezen. Zij moest vertrekken. Juliana was buiten zinnen van woede. Ze gilde tegen Bernhard dat hij maar zijn biezen moest pakken.
Bernhard ging niet en Juliana was radeloos. Ze wilde zelfs aftreden. Maar Beatrix was nog te jong om het over te nemen maar dat zou wel betekenen dat Bernhard als regent zou moeten optreden en alles leek Juliana beter dan dat. Uiteindelijk koos ze eieren voor haar geld en stuurde Greet weg. Ook een deel van haar hofhouding moest de laan worden uitgestuurd om plaats te maken voor hofdames die Bernhard's goedkeuring konden wegdragen.
Er kwam wat rust op Soestdijk en het huwelijk van Bernhard en Juliana werd beter, ook al bleef Juliana nog lang boos en liet ze dat zelfs doorschemeren in haar kersttoespraak: 'Waarom heb ook ik niet het recht mijzelf te zijn". zei ze. Toch bleef Juliana paragnosten ontvangen en had zij nog vaak (geheime) sessies met Greet Hofmans tot aan haar dood in 1968. Aangenomen wordt dat Beatrix de minst paranormaal-geinteresseerde is van de familie , wat niet wegneemt dat ook zij waarschijnlijk last heeft gehad van Sophie's gespook. In elk geval wil zij zo weinig mogelijk over het paranormale van de Oranjes naar betuigen hebben, ook al wordt zij wel eens geadviseerd daar niet zo moeilijk over te doen. Sommige adviseurs zouden haar er op wijzen dat het juist goed is voor de populairiteit van het koningshuis om het mystieke aura van de familie te laten uitkomen.
En dit kan uitstekend door het occulte leven van de Oranjes te laten lekken. Beatrix wil er niet aan, maar zuslief Irene hoeft zich nergens meer wat van aan te trekken sinds zij door haar (mislukte) huwelijk met Carlos de Bourbon Parma geen lid meer is van het Koninklijk Huis. Door haar twee boeken waaronder 'Dialoog met de natuur'- waarin zij uitgebreid verhaalt over haar gesprekken met bomen, dolfijnen en muizen-heeft ze zich heerlijk uitgeleefd. Ook over prinses Christina lekt steeds meer naar buiten als het gaat om paranormale interesse. Ze praat onder meer met engelen.
Ze denkt dat iedereen in zijn of haar leven een of meer gidsen heeft, geesten die je bijstaan als Engelbewaarders uit het hiernamaals. Als je jezelf daar op de juiste manier voor opstelt kun je daar mee praten. Je kunt vragen stellen en door ingevingen krijg je dan antwoord, vind ze. Christina en Irene zouden weten wie hun gidsen zijn. Christina houdt zich bezig met 'helende zang'. Ze bestudeert momenteel boeken die beschrijven dat je met je zangstem mensen kunt genezen van vooral psychische kwalen. Ze zou het geweldig vinden om dat zelf te kunnen uitoefenen en bandjes voor mensen te maken die het moeilijk hebben. Over de nieuwste generatie Oranje is nog weinig bekend als het gaat om de bovennatuurlijke activiteiten.
Wél opvallend is dat Willem-Alexander, net als Irene, Juliana en Wilhelmina, lid wil worden van de Bossche Illuminatie. Onlangs is hij geinstalleerd bij dit besloten gezelschap, dat bekend staat om het liefdadigheidswerk en de enorme belangstelling in occulte zaken. Het lijkt erop dat de occulte interesse van de Oranjes van generatie naar generatie overgaat.
