Koning en Keizerrijken Koning en Keizerrijken 
|
Hoe kon een eigen collega nu de gehate 'mol' zijn waar politiemensen naar op zoek waren?
Woedend gaf koningin Beatrix opdracht te onderzoeken welke verrader aan het hof familiegeheimen doorgaf aan een vertrouwde bron.
De arrestatie van de dader was een klap in het gezicht van de dienst beveiliging en vooral van Willem-Alexander's persoonlijke lijfwacht.
Zijn eigen echtgenote bleek de verrader.
Kort na haar arrestatie deed zij één keer haar verhaal...
Koningin Beatrix heeft er persoonlijk voor gezorgd dat een 'mol' in haar paleizen is ontmaskerd en gepakt. Wekelijks wanneer de vorstin een roddelblad onder ogen kreeg, vroeg ze zich af hoe de journalisten en fotografen konden beschikken over zo veel intieme familie-informatie, reisgegevens en zelfs de zeer verborgen privé-agenda die nota bene als STAATSGEHEIM is gekwalificeerd. Jarenlang bleek dit blad op de hoogte van de meest verbazingwekkende details uit het privé-leven van de Oranjes. Liefdesweekends van Willem-Alexander en zijn verloofde Maxima naar Praag, Schotland, New York en Rome waren in dat blad al bekend. En zélfs de trip die Maxima voor haar toenmalige verloofde geheim had gehouden-toen zij in de salon van Valentino in Rome haar trouwjapon doorpaste-was ook bekend. Men 'betrapte' vader en moeder Jorge en Maria del Carmen Zorreguieta tijdens hun eerste bezoek aan Nederland en hun ontvangst op Huis ten Bosch.
En een schande was natuurlijk de complete fotoreportage van de in aanbouw zijnde villa De Eikenhorst in Wassenaar...álles lag op straat.
En hoewel de goed verborgen 'mol aan het hof' met die laatste productie helemaal niets van doen had, werd toen wel het startsein gegeven om de onderste steen boven te krijgen.
Koste wat kost moest ontdekt worden wie, aan het hof, deze geheime informatie deelde met dit roddelblad.
Zeker de Eikenhorst-reportage was een bron van zorg.
Voorkomen moest worden dat dergelijke foto's ook zouden verschijnen wanneer het paar eenmaal zijn intrek in de villa had genomen.
 De KLPD werd als eerste met het onderzoek belast. Talloze telefoons werden afgetapt. Onder andere van de redactie van het weekblad in Amsterdam, maar ook van hoodredacteur Evert Santegoeds en royaltyverslaggefster Yvonne Hoebe thuis én mobiel. Dat leverde de eerste maanden geen enkel resultaat op. Tips kwamen namelijk per sms binnen via een niet geregistreerd toestel. Pas na lange tijd ging opvallen dat dit toestel áltijd in de buurt was van Yvonnes eigen mobieltje. Schoof zij drie zenders naar het noorden op, dan deed dat onbekende toestelletje dat ook... En er was volgens de speurders nog iets geks. Slechts van één enkel ander nummer kwamen op dat toestel berichten binnen. Via het-weliswaar uitgebreide-netwerk kon de mobiele telefoon die de berichten verzond eenvoudig worden gelokaliseerd. En dat toestel bevond zich...altijd in de buurt van dezelfde mast in een woonwijk in de buurt van het Gelderse Tiel! En in die woonwijk woonde de persoonlijke lijfwacht van de prins en prinses! Dat kón geen toeval zijn en die ontdekking moet een belangrijke doorbraak zijn geweest in het door koningin Beatrix gelaste onderzoek. Maar het was voor de politiemensen natuurlijk ook meteen een enorm probleem. Hoe kon een van hun eigen collega's, een uitstekende collega die met gevaar voor eigen leven waakte over de veiligheid van Willem-Alexander en Maxima, nu de gehate mol zijn waar iedereen naar op zoek was? Het kan niet anders dan dat het even slikken geweest moet zijn voor de rechercheurs die al maanden joegen op het onbetrouwbare lid van de hofhouding dat telkens zo uit het paleis klapte. Een smet op een van de beveiligers zou ook een smet zijn op de verder onbesproken reputatie van de dienst waar leden van het Koninklijk Huis op moeten vertrouwen.
Maar belangrijker en boven alles stond de ontmaskering van de man-of vrouw-die het de directe beveiligers van de Oranjes vaak zo moeilijk maakte.
Waneer Maxima in het geheim naar Rome reisde om daar haar trouwjurk door te passen, ging er nauwelijks beveiliging mee.
Immers, bijna niemand wist dat zij zou gaan en wie zou haar dan iets kunnen aandoen?
Maar kon dit weekblad, keer op keer, dan wel op de hoogte zijn van nagenoeg alle bestemmingen van Willem-Alexander en Maxima en daar vaak zelfs nog eerder arriveren dan zijzelf?
Ook de echtgenoot van de bron moet zich daar vaak over hebben verbaasd.
 En hoe kon hij weten dat zijn vrouw zijn hele reisschema verraadde en, als zij daarover iets hoorde, ook dat van zijn collega's? En waarom zou zij dat doen?` 'Betreurenswaardig', noemde premier Jan Peter Balkenende de hele affaire in het NOS Journaal. En dat is de zaak zeker voor de betrokken lijfwacht. Uit onderzoek en de daarop volgende verhoren bleek immers dat niet de bewaker, maar diens echtgenote H.P. De G. de bewuste informatie doorspeelde aan de bron. Op een ochtend in december 2003 werd zij ontboden op het bureau van de KLPD, Koninklijke Landelijke Politie Diensten, in Driebergen. Daar werd haar verteld waarvan zij werd verdacht. 'Ik had geen idee dat dit zou gebeuren', vertelde zij kort na haar aanhouding. 'Ik werd verdacht van het doorbrieven van staatsgeheimen, terwijl ik zelf het idee had dat de trouwjurk van Maxima iets onschuldigs was. En dat gold toch ook voor hun vakantietripjes. Maar het werd hoog opgenomen en ik werd drie dagen vastgehouden. Hup, de cel in. Ze wilden alles weten. Vooral of mijn man ervan geweten had. Maar ik kon met de hand op mijn hart zeggen en zweren op alles wat me lief was dat hij van niets wist. Het ging mij om de spanning. Ik vond het leuk als ik een week later in het weekblad de foto's zag van iets wat ik had doorgegeven. Ik was daar een soort van trots op. Het was de kick, de spanning. En ja, ik kreeg wel eens wat. Zelfs eens vipkaarten voor een concert. Meer hoefde ik ook niet. En het was veilig. We hadden-dacht ik-een waterdicht systeem met die telefoons, Maar ja, ik had natuurlijk wel kunnen weten met wie we te maken hadden. Voor de koninklijke familie gaat alles opzij'. Het lekken van informatie leidde ook wel tot komische situaties.
 'soms belde mijn man op, als hij met Willem-Alexander en Maxima ergens was. Zelfs eens op het Engelse platteland, in Norwich. Niemand wist dat ze daar met het regeringstoestel heengingen. Dan belde hij op en zei hij: 'H., je gelooft het niet! Zit dat weekblad weer hier!' Maar ja, dat wisten jullie dus van mij... Spijt? Tegenover hem wel, natuurlijk. Ik heb hem in de problemen gebracht en daar heeft hij niet voor gekozen. Ik wel, ik vond het leuk en spannend. Maar het is erg dat het hem zo kwalijk genomen is, hij wist echt van niets. Ik keek stiekem in zijn agenda en zag vaak weken vooruit wat er ging gebeuren. Of 's avonds in bed vertelde hij in zijn onschuld dat een leuk reisje aan zijn neus voorbij gegaan was en dat een collega meeging naar het passen van de bruidsjurk in Rome, of op de honeymoon naar Nieuw-Zeeland' Het huwelijk van de lijfwacht en zijn loslippige echtgenote heeft de storm niet doorstaan.
In de dagen na haar arrestatie, toen de paleisrechercheur op non-actief was gezet in afwachting van zijn overplaatsing, gaf hij te kennen een flitsscheiding te willen.
Maatschappelijk werk heeft zich ingespannen om de scherven op de langere termijn weer te lijmen.
Daarvan lijkt, iets meer dan een jaar later, echter nog geen sprake.
Beveiligers van de leden van het Koninklijk Huis worden zorgvuldig geselecteerd. Het zijn politiemensen die, na gebleken geschiktheid, worden toegevoegd aan de Dienst Koninklijke en Diplomatieke Beveiliging (DKDB). Alle beveiligers worden onderworpen aan een zogenaamde A-screening door de inlichtingen-dienst AIVD. Dat houdt in dat deze mensen uitgebreide onderzoeken moeten ondergaan om hun betrouwbaarheid vast te stellen. Volgens een woordvoerder van de AIVD zijn deze onderzoeken het zwaarst 'qua omvang en diepgang'. Niet alleen de politiefunctionaris wordt uitgebreid gescreend. Ook de partners krijgen bezoek van een AIVD-medewerker die de bewuste persoon doorlicht en onder meer aan de hand van vragenlijsten toetst op betrouwbaarheid. In het geval van onze tipgeefster was dit onderzoek blijkbaar geen aanleiding om haar te wantrouwen. De beveiliger is ook verplicht om de AIVD in te lichten als er in de persoonlijke omstandigheden iets verandert, zoals een dreigende echtscheiding. Maar ook daar was toentertijd, voor zover bekend, geen sprake van. De bewaker van Willem-Alexander kreeg na zijn aanhouding te horen dat hij schuldig was aan plichtsverzuim. Hoewel hij zelf niet op de hoogte was van de contacten tussen het weekblad en zijn echtgenote, werd hem toch kwalijk genomen dat hij blijkbaar niet zorgvuldig genoeg was omgegaan met de informatie over het Koninklijk Huis. Maar omdat hij onbewust had 'gelekt', wordt er voor hem een nieuwe functie gezocht. |
