18-09-2004: Laura & Beltran

Het was dan ook niet echt verwonderlijk dat op de gastenlijst alle namen van de Spaanse koninklijke familie prijkten. Koning Juan Carlos, die een zeer goede band heeft met zijn zus, woonde met plezier het huwelijk van zijn neefje bij. Onder de genodigden eveneens prinses Letizia en prins Felipe, die zelf nog maar zo'n half jaar geleden in het huwelijksbootje stapten. Prinses Letizia, die in Spanje inmiddels immens populair is geworden, mowst af en toe toch eens terugdenken aan haar eigen sprookjeshuwelijk met de Spaanse kroonprins.

Ook de Bulgaarsekoninklijke familie, met onder meer prins Kardam, prins Kubrat en prins Konstantin, was present. De echtgenote van ex-koning Simeon van Bulgarije, Margarita Gomez-Acebo y Cejuela, is immers verwant met de echtgenoot van Maria del Pilar, Luis Gomez-Acebo y Duque de Estrada. Prins Haakon van Noorwegen was eveneens uitgenodigd. De Noorse kroonprins is zeer goed bevriend met Beltran Gomez-Acebo y Borbon en de Spaanse kroonprins Felipe. Prins Haakon kwam alleen.

Prinses Mette-Marit besloot immers om wat tijd door te brengen met haar dochter, prinses Ingrid Alexandra. Door de drukke agenda van de afgelopen weken had de kroonprinses weinig aandacht kunnen schenken aan haar oogappel en dat wou ze nu dus goedmaken.

09-04-2005: Charles & Camilla

Ze had zich zo voorgenomen om alleen maar ze genieten op haar huwelijksdag, maar toen het zo ver was werd Camilla Parker Bowles bevangen door de zenuwen. Vanuit de Rolls-Royce waarin ze samen met haar bruidegom haar opwachting maakte bij het gemeentehuis van Windsor zwaaide ze houterig en onwennig naar de toegestroomde menigte, die graag een glimp van haar wilde opvangen.

Camilla probeerde te stralen toen ze na afloop van de trouwplechtigheid voor het gemeentehuis samen met Charles de internationale pers de gelegenheid gaf de 'officiële' trouwfoto's te maken, maar slaagde daar niet voor de volle honderd procent in. Tijdens de kerkelijke inzegening die volgde op het burgerlijk huwelijk lukthet haar zelfs niet om de dienst goed te volgen. Het was Charles die af en toe de bladzijde van haar programmaboekje moest omslaan en haar wees op de volgorde van de plechtigheid. En toen ze op het moment van de zegening de hand van haar kersverse echtgenoot moest vastpakken wist ze, duidelijk bloednerveus, niet meer wat ze moest doen.

Een echte triomf was het dus niet voor Camilla, die de afgelopen jaren door een hel is gegaan vanwege haar liefde voor Charles. Toen de prins en zij elkaar in 1970 toevallig tegen het lijf liepen tijdens een polotoernooi bij Windsor Castle was Charles meteen in de ban van de één jaar oudere Camilla, die spontaan op hem was afgestapt en een praatje met hem was begonnen. Charles liet echter niet merken dat hij op slag verliefd ws en zocht ook na het polotoernooi geen contact met Camilla. Verkering met haar was volgens de strenge tradities van het Britse hof niet mogelijk, laat staan dat Camilla ooit zijn bruid zou kunnen worden.

De officiers-dochter was immers niet van adel en dus ongeschikt als toekomstige vorstin van Engeland. Charles probeerde Camilla uit zijn gedachten te bannen, maar toen dat jaren later nog altijd niet was gelukt zocht hij weer contact met haar. Camilla was inmiddels getrouwd met Andrew Parker Bowles, die een topfunctie had in het Britse leger. Charles is weken van slag geweest toen hij te horen had gekregen dat 'de vrouw van zijn dromen' met een ander was getrouwd, maar dat weerhield hem er niet van met haar af te spreken.

Zo begon de jarenlange verboden relatie tussen Charles en Camilla, die zelfs niet eindigde toen de kroonprins in het huwelijk trad met de in 1997 verongelukte prinses Diana, voor wie de omstreden romance uiteindelijk de reden was om de scheiding aan te vragen. Camilla is door het Britse volk altijd gezien als een indringster, die het hoofd van VCharles zodanig op hol bracht dat hij zijn huwelijk met Diana in de waagschaal stelde. Inmiddels is duidelijk dat het vooral Charles is geweest die jarenlang aan Camilla heeft getrokken in de hoop dat zij haar man zou verlaten om uiteindelijk voor hem te kiezen.

Camilla wilde aanvankelijk van een relatie met Charles niets weten, maar ging uiteindelijk overstag en bedroog de vader van haar twee kinderen voor hem. Ze raakte verslingerd aan de Britse kroonprins, hetgeen haar aanvankelijk allesbehalve geluk leek te brengen. Camilla is de afgelopen jaren in de Britse media vaak afgeschilderd als een heks en zelfs-nadat intieme telefoongesprekken van haar met de kroonprins woordelijk waren uitgelekt-als een op hol geslagen nymfomane. De commentaren op haar verboden relatie met Charles waren allesbehalve vleiend en het is regelmatig gebeurd dat ze, wanneer ze in het openbaar verscheen, door Diana-aanhangers werd beschipt en bekogeld.

Ook nadat ze was gescheiden van haar echtgenoot en Charles door Diana was verlatenmoest ze als 'een dief in de nacht' met haar minnaar afspreken. Zelfs de familie van Charles accepteerde haar niet en lange tijd zag het er naar uit dat ze nooit aan de zijde van de kroonprins in het openbaar zou kunnen verschijnen. Begin 2005 veranderde dat toen Charles haar tegen de zin van zijn moeder ten huwelijk vroeg. De kroonprins wilde met Camilla een nieuw leven beginnen en omdat zijn zonen William en Harry hadden toegezegd hem geen strobreed in de weg te zullen leggen hakte hij de knoop door en vroeg hij zijn minnares met hem te trouwen.

Voor Camilla, die zich al verzoend leek te hebben met haar tweederangs plaats, kwam zijn huwelijksaanzoek als een verrassing. Toen enkele weken later het Britse hof de verloving van Charles en Camilla bekendmaakte en de prins en zijn bruid zelf de datum van hun trouwdag prijsgaven, maakte Camilla een ontspannen en uiterst gelukkige indruk. Er was duidelijk een last van haar schouders gevallen en het deed Camilla goed eindelijk de erkenning te krijgen die ze verdiende. Dat was op de trouwdag zelf, zoals gezegd heel anders. Camilla was één bonk zenuwen en hoewel uiteraard niemand behalve Camilla zelf kan vertellen wat er die dag in haar hoofd omging, is het wel zeker dat ze enorm heeft opgezien tegen haar trouwdag.

Dat de zenuwen haar parten speelden op 'de mooiste dag van haar leven' komt vrijwel zeker voort uit haar angst dat het Britse volk haar uiteindelijk toch niet op de plek van de verongelukte en sindsdien bijna heilig geworden Diana zou accepteren. Camilla zou het verschrikkelijk hebben gevonden als haar trouwdag overschaduwd zou worden door hatelijke spreekkoren of andere incidenten. Die angst bleek uiteindelijk ongegrond. Het is Camilla geweest die, om niet nog meer negatieve gevoelens bij het Britse volk op te roepen, er bij Charles op had aangedrongen de feestelijkheden sober en ingetogen te houden.

Ze wilde voorkomen dat men in Engeland de indruk zou krijgen dat ze het in 1981 voltrokken sprookjeshuwelijk van Charles en Diana zou willen overtreffen . Competitie met de overleden Diana wilde Camilla hoe dan ook uit de weg gaan. Uiteindelijk kreeg ze, hoewel ze er niet echt van genoot, toch de trouwdag waarop ze had gehoopt. Camilla is, waarschijnlijk tot haar eigen verrassing, een stuk populairder geworden in eigen land en haar trouwdag lijkt dat te hebben versterkt. Het Britse publiek, dat tegen de verwachting in met miljoenen voor de buis zat om de trouwdag te volgen, kreeg een beetje medelijden met de toch wat onwennige en onzekere prinses.

Royaltywatchers in Engeland schrijven de veranderde mening van de Engelsen over Camilla ook toe aan de wijze waarop ze haar opwachting als bruid maakte. De creatie die zij droeg waren uiterst zorgvuldig gekozen en de kleuren en de gracieuze schnitt van haar bruidstoiletten maakten van Camilla een innemende bruid. Pas na afloop van de receptie, die werd bijgewoond door onder anderen prins Constantijn en prinses Laurentien, was Camilla eindelijk stressvrij. Duidelijk opgelucht omdat haar trouwdag vlekkeloos was verlopen zwaaide de kersverse hertogin van Cornwall gezeten naast haar echtgenoot, de prins van Wales, vanuit de Bently aan het begin van haar huwelijksreis naar schotland ontspannen naar de belangstellenden.

De limousine was door William en Harry voorzien van ballonnen en slingers en zij gaven daarmee aan volledig geaccepteerd te hebben dat Camilla de plaats van hun overleden moeder naast hun vader heeft ingenomen...

27-08-2005: Pieter-Christiaan & Anita van Eijk

Een beetje spanning, heel veel liefde en zelfs een heel klein moment van onbegrip kenmerkten de kerkelijke inzegening van het huwelijk van Anita van Eijk en prins Prins Pieter-Christiaan. De bruidegom schoof de bruid-volgens hervormd gebruik-de ring aan haar rechterhand, terwijl Anita even later bij Pieter-Christiaan volgens haar eigen katholieke geloof de ring aan zijn linkerhand wilde schuiven. Ondanks dat zij tot twee keer toe probeerde zijn linkerhand te pakken, bleef de bruidegom zijn rechterhand uitsteken.

Anita begreep deze hint en schoof de ring uiteindelijk aan de rechter ringvinger van haar Prins. Dit was trouwens de enige kleine hapering tijdens deze huwelijksinzegening; al had dominee H. Leegte erg veel last van de warmte, veroorzaakt door de televisielampen. Al tijdens het burgerlijk huwelijk, twee dagen eerder op Paleis Het Loo, had Prins Pieter-Christiaan met zijn jawoord definitief afstand gedaan van zijn rechten op de troon door geen regeringstoestemming voor zijn huwelijk te vragen.

Toch blijft hij zich Prins noemen, net zoals Anita zich vanaf het jawoord van Pieter-Christiaan Prinses mag noemen. Waren er tijdens het burgerlijk huwelijk nog opmerkingen over het ensemble dat Anita droeg, tijdens de kerkelijke inzegening was er alleen nog maar lof over haar kledingkeuze. Zij droeg een bruidsjurk van roomkleurig Frans satin duchesse double en kant in dezelfde tint, ontworpen door de Haagse couturier Frans Hoogendoorn.

Het kanten lijfje, met boothals, had een verhoogde taille, waaruit de jurk in vloeiende lijnen viel. Vanuit de rug, gesloten met kleine knoopjes, viel de drie meter lange sleep in klokkende banen. Het geheel werd gecompleteerd door een tulen sluier, geappliqueerd met Franse kant, die als een waas over de sleep viel. Het bruidsboeket bestond uit ivookleurige rozen, de lievelingsbloemen van Anita. Prins Pieter-Christiaan was gekleed in het ceremonieel tenue van majoor der Koninklijke Marechaussee.

Opvallend waren de onderscheidingen die hij droeg, een inhuldigingsmedaille van koningin Beatrix, een herinneringsmedaille aan het huwelijk van Maxima en Willem-Alexander, en medailles van de Nijmeegse Vierdaagse en de Tweedaagse Militaire Prestatietocht. Veel emotie liet het bruidspaar niet blijken, al had Pieter-Christiaan moeite met het moment waarop Anita aan de hand van haar vader de Grote Kerk in Noordwijk binnenschreed en moest hij even een brok in zijn keel wegslikken.

Het meest emotionele moment van Anita was tijdens het optreden van de Engelse zangeres Katie Melua, die zichzelf op gitaar begeleidde. In de preek werd ook het gemis van dierbare overleden familieleden aangehaald. Zo verloor Anita op jonge leeftijd haar 16-jarige broer en moest Pieter-Christiaan zijn grootouders missen. Een gemis dat enigszins werd verzacht door de getuige Erik Hazelfhoff Roelfzema, een goede vriend van opa prins Bernhard.

Verder liet het bruidspaar zich vervoeren in de AA-16, een Mercedes Benz 380 SEL cabriolet, afkomstig uit het koninklijk staldepartement. Deze auto werd in 1985 aangeschaft door koningin Juliana en veel door haar gebruikt tijdens de vakanties in Porto Ercole. De bruidskinderen Anna, dochter van prins Maurits en prinses Mariléne, Isabella, dochter van prins Bernhard Jr. en prinses Annette, en Eric van der Toorn, zoon van Bert en Carolina, het zusje van Anita, hadden zich goed op hun taak voorbereid.

Zo goed zelfs, dat zij voordat het bruidspaar de kerk uitliep, al hun bloemetjes al op de rode loper hadden gestrooid.

Beluister het nummer Nine Million Bicycles van Katie Melua

10-09-2005: Tom & Sara

Vijf maanden na de huwelijksdag van zijn moeder Camilla trad de stiefzoon van prins Charles, Tom Parker Bowles in het huwelijk met zijn grote liefde Sara Buys. De regen mocht de pret niet drukken voor de 180 genodigden die zich bij de St. Nicolaskerk in het pittoreske dorpje Rotherfield Greys in Oxfordshire verzameld hadden, onder wie de prinsen William en Harry.

Na de enorme faux pas van Sara op de bruiloft van haar schoonmoeder en de Kroonprins, toen ze in een micro minirokje van Yves St. Laurent verscheen dat aan de achterkant werd opgehaald door een enorme strik waardoor Sara bijna in haar ondergoed liep, haalde iedereen opgelucht adem toen bleek dat de bruid deze dag wél een goede keus had gemaakt.

Ze droeg een beeldschone strapless creatie van couturier Alexander McQueen, gemaakt van zijde en satijn en met zo'n lange sleep dat deze door vier bruidsjonkers getild moest worden, en een chiffon sluier die met bloemetjes was vastgemaakt in de knot van Sara's haar. Sara, die Tom op Oxford leerde kennen, had van tevoren al aangekondigd dat haar trouwdag er een zou worden om nooit te vergeten.

'Wie herinnert zich niet het beruchte huwelijk van Liza Minnelli en David Gest? Dat zal in het niet vallen vergeleken bij mijn mooiste dag!' zei Sara voor haar bruiloft.

Niet zo verwonderlijk dat de bruidegom, een culinair schrijver, zichzelf wat moed moest indrinken en vlak voordat hij in de kerk werd verwacht, nog even snel de pub indook voor een wodka-tonic. Hij bleef zeker twintig minuten aan de bar zitten maar was, volgens eigenaar Peter Bland, allesbehalve nerveus.

'We hebben samen wat tv gekeken, cricket, en het ging prima met hem. Hij maakte zich meer zorgen over het cricket dan over zijn bruiloft'.

Bij de kerk arriveerden ondertussen de 180 gasten die vanuit Londen in speciale bussen waren vervoerd, onder wie Camilla's dochter Laura Parker Bowles en haar vriend Harry Lopez en de vader van de bruidegom, Camilla's ex-echtgenoot Andrew Parker Bowles, met zijn huidige echtgenote Rosemary.

Prins William en prins Harry, beiden zonder hun vriendinnen Kate Middleton en Chelsy Davy, kwamen pas vijftien minuten voor aanvang van de ceremonie, gekleed in identiek jacquet met cyclaam das, op de voet gevolgd door een stralende Camilla, gehuld in een ijsblauw ensemble afgebiesd met zilveren borduursel, en prins Charles. De bruid was fashionably twenty minutes late en arriveerde aan de arm van haar vader, William Buys.

Sara heeft Nederlands bloed door haar aderen stromen, want haar vader en haar moeder, Caroline, zijn van Nederlandse afkomst. Na de ceremonie, die drie kwartier duurde, vertrok het kersverse bruidspaar naar het nabijgelegen dorpje Henly, waar in Sara's ouderlijk huis een receptie en aansluitend een fantastisch feest werden gegeven voor 450 genodigden. Voor Camilla was de trouwdag van haar zoon niet alleen een feest, maar ook een opluchting.

Voor Camilla was de trouwdag van haar zoon niet alleen een feest, maar ook een opluchting. Ze is dol op haar schoondochter en ziet wat een goede invloed Sara op haar zoon heeft. In 1999 leek het er nog op dat Tom de verkeerde kant op zou gaan. Hij feestte zich door zijn opleiding heen en de kranten stonden bol van zijn frequente cocaïnegebruik.

Uiteindelijk was het prins Charles die zijn stiefzoon op het matje riep om hem een uitbrander te geven. Sindsdien heeft Tom zijn leven gebeterd en prijst hij zichzelf de gelukkigste man op aarde met zijn beeldschone bruid.

24-06-2005: Badiya & Khaled

Prins El Hassan, de jongste broer van wijlen koning Hoessein en dus een oom van koning Abdullah, straalde van trots toen hij zijn 31-jarige dochter naar het altaar begeleidde. Prinses Badiya is immers niet alleen erg knap, maar ook uiterst intelligent.

Ze studeerde geschiedenis aan de universiteit van Oxford en behaalde een postgraduaatsdiploma rechten aan het 'College of Law' in Londen. Daarnaast volgde ze met succes publiek internationaal recht aan de 'London School of Economics'.

Momenteel houdt ze zich vooral bezig met projecten die moeten leiden tot een betere intercurturele verstandhouding. Een thema dat ook koningin Raina na aan het hart ligt. Koningin Raina en haar echtgenoot waren dus met plezier aanwezig op de mooiste dag van prinses Badiya.

Naast het Jordaanse vorstenpaar waren ook onder meer Koningin Noor, prinses Lalla Salma van Marokko, prins Kardam van Bulgarije en prinses Laurentien van Nederland present. Voor de Jordaanse koninklijke familie was het al het derde huwelijk op iets meer dan één jaar tijd.

In april 2004 trouwde prinses Haya, halfzus van koning Abdullah, met kroonprins Mohammed bin Rashid Al Maktoum van Dubai. In september 2004 stapte ook prins Ali, broer van prinses Haya, in het huwelijksbootje.

Tijdens een intieme plechtigheid, die ook door het Jordaanse vorstenpaar werd bijgewoond, gaf hij zijn jawoord aan voormalig CNN-journaliste Rym Brahimi.

22-10-2005: Floris & Aimée

Ruim zeven jaar achtereen vierden de Oranjes ieder jaar wel een bruiloft. Maar aan dat tijdperk is een einde gekomen, prins Floris en prinses Aimée zijn voorlopig de laatsten die in het huwelijksbootje zijn gestapt. En om dat nog eens goed te vieren was de voltallige koninklijke familie in de Grote Kerk van Naarden-Vesting verzameld. Voor Floris en Aimée was het hun DAG!

Van het begin tot het eind genoten zij volop, al was de spanning op beide gezichten bij aanvang van de dienst duidelijk zichtbaar. Ze keken elkaar niet aan, maar strak voor zich uit. Gelukkig zorgde dr. Anne van der Meiden aan het begin van zijn toespraak direct voor wat ontspanning. De dominee, die ook het huwelijk van prins Bernhard jr. en prinses Annette had ingezegend, kon enige humor niet ontzegd worden. Het thema van de dienst was dankbaarheid.

"Als er één ding is dat je in het huwelijk moet leren, is het namelijk dankbaarheid, samen beleven, praktiseren en samen delen. Jullie schrijven erover in je mooie brieven, die niet op internet komen en niet gelekt worden'.

Hiermee doelde de dominee op de toespraak van burgermeester Peter Rehwinkel die tijdens het burgerlijk huwelijk verklapte dat prins Floris contact met Aimée had gezocht via haar e-mailadres. Al tijdens het burgerlijk huwelijk, twee dagen eerder in het gemeentehuis van Naarden-Vesting, had prins Floris met zijn jawoord definitief afstand gedaan van zijn rechten op de troon door geen regeringstoestemming voor zijn huwelijk te vragen.

Toch blijft ook hij zich prins noemen, net zoals Aimée zich vanaf het jawoord van prins Floris nu ook prinses mag noemen.

"Ik ben gewoon Aimée, maar als het zo uitkomt, dan heb ik er absoluut geen moeite mee dat ik prinses genoemd word en zal ik me ook zo voorstellen'.

Zowel tijdens het burgerlijk huwelijk als tijdens de kerkelijke inzegening waren er veel cimplimenten voor de kleding van Aiméé, ontworpen door Lidy de Joode. Tijdens het burgerlijk huwelijk droeg Aimée een abrikooskleurig jurkje van kant over gebloemde voile en effen satin duchesse met daarover een jasje van glanzende boomschorscrepe in een warme mandarijnkleur met afstaande sjaalkraag. De schoenen waren bekleed met de stof van het jasje.

Haar echte bruidsjurk was van roomwitte Mikadozijde. De japon had een strak lijfje met rechte hals en lange aansluitende mouwen. De lange rok met sleep van ongeveer 3.50 meter was geplooid aangezet, aan de voorkant iets hoger dan aan de achterkant. De sluier van zijden tule had een lengte van bijna vier meter, het handgeborduurde klassieke empire-motief van zijde met matte en glinsterende steentjes begon waar de sluier de grond raakte en waaierde vanaf daar in de vorm van een druppel uit.

De sluier was in zijn geheel bezet met kleine steentjes. De schoenen waren bekleed met de Mikadozijde van de bruidsjurk. Het boeket bestond uit ivoorkleurige volle rozen, zachtgroene hydrangea, lelietjes-van dalen, wilde lathyrus en verschillende soorten pieris japonica. Was er bij het burgerlijk huwelijk weinig te merken van emotie en heerste er een ontspannen sfeer, tijdens de kerkelijke inzegening vloeiden de tranen rijkelijk.

Prinses Margriet had als moeder van de bruidegom best wel even moeite dat haar laatste en jongste zoon nu definitief onder de pannen is. Pas bij het altijd terugkerende A Toi la Gloire kon zij even ontspannen en zong uit volle borst mee. Maar bij het Ave Maria, prachtig gezongen door Cecilia Mutsaerts, moest niet alleen de bruid haar zakdoekje tevoorschijn halen, ook prinses Laurentien, prinses Irene en prinses Máxima hielden het niet droog en moesten een traantje wegpinken.

Koningin Beatrix had overduidelijk last van haar pijnlijke knie, die vervangen wordt door een kunstknie. Toch moet het haar tevreden gestemd hebben dat de voltallige koninklijke familie eindelijk weer eens bijeen was voor een feestelijk gebeuren. De laatste keer was tijdens de begrafenis van prins Bernhard. Nu gelukkig dus een vrolijker evenement, waar iedereen dan ook optimaal van genoot. Veel pret en plezier was er vooral toen de tocht door het knusse dorpje Naarden-Vesting per voet afgelegd moest worden.

Vooral toen prinses Maxima met haar chique schoentjes in de uitwerpselen van een van de Friese paarden trapte. Hilariteit alom! Zelfs de koninklijke gasten uit het buitenland, prins Charles, Hugo de Bourbon de Parme, prins el Hassan bin Tabal, prinses Sarvath el Hassan, prinses Badiya van Jordanië en vorst Konstantin en vorstin Anastasia van Löwenstein werden verzocht wandelend naar de receptie in het Arsenaal te gaan.

Bekijk een fragment van het huwelijk van Prins Floris en Prinses Aimée

22-07-2006: Elisabeth & Alfonso

De Sint-Pieterskerk van Bastenaken was rijkelijk versierd met witte lelies. Zo'n 500 nieuwsgierigen wachten vol spanning op de komst van de bruid. En ze maakte indruk! De 29-jarige gravin zag er op haar grote dag stralend uit. Haar betoverende glimlach verdween de hele dag niet van haar gezicht.

Net als haar zus Mathilde liet Elisabeth haar jurk ontwerpen door Edouard Vermeulen van modehuis Natan. Het witte kleed was voorzien van een kanten bovenstuk en Amerikaanse mouwgaten. De creatie accentueerde de mooie schouders van de gravin en gaf haar een zomers frisse uitstraling op deze warme dag. Eenzelfde sobere elegantie hield ze vol in haar haartooi.

Elisabeth vlocht haar haar in een dot en koos voor een familiestuk, een schitterende diadeem, om haar kanten sluier op te houden. En toch kwam het publiek niet alleen voor de bruid naar Bastenaken. Iedereen hoopte ook een glimp op te vangen van kroonprinses Mathilde en haar gezinnetje. De kleine prinses Elisabeth was bruidsmeisje en het prinsje Gabriël was bruidsjonker.

Prins Emmanuel was nog te klein om de hele ceremonie en het feest bij te wonen, zelfs al is hij het petekindje van Gravin Elisabeth. Ook de kroonprinses koos voor deze gelegenheid een jurk van Natan. Bij haar favoriete modehuis koos ze een vrij strak fuchsia model uit. Samen met prins Filip en haar twee oudste kinderen arriveerde de prinses net op tijd in Bastenaken.

Maar van de talrijke genodigden waren zij niet de enigen met koninklijk bloed. Ook koningin Fabiola ging met plezier in op de uitnodiging, net als prins Laurent, prinses Claire en hun dochtertje Louise. De nieuwsgierige toeschouwers waren enthousiast over wat ze te zien kregen: schitterende jurken, stijlvolle smokings en kleurrijke hoeden. Het duurde even voor alle genodigden hun plaatsje hadden gevonden in de Sint-Pieterskerk, maar met een twintigtal minuutjes vertraging kon de dienst dan toch beginnen.

De huwelijksmis werd opgedragen door pastoor Tommy Scholtes, bijgestaan door de deken van de parochie, Jean-Maurice Jacques. Het werd een eenvoudige, klassieke en af en toe emotionele dienst. Het burgerlijk huwelijk was twee dagen eerder al voltrokken. Toen gaven de geliefden elkaar het jawoord in het stadhuis van Bastenaken onder het goedkeurend oog van burgermeester Philippe Collard en slechts 18 andere mensen.

De korte plechtigheid werd toen uiterst bescheiden gehouden. De ouders van de bruid en de moeder van de bruidegom waren erbij. De andere zus en de broer van prinses Mathilde waren ook aanwezig, maar de kroonprinses zelf had de reis naar Bastenaken niet gemaakt. Zij was op dat moment te druk bezig met de voorbereidingen van de nationale feestdag, die er een dag later aankwam.

Elisabeth werd in 1977 geboren als derde dochter van Patrick d'Udekem d'Acoz en Anne Komorowski. De familie d'Udekem d'Acoz is een oud, Vlaams adellijk geslacht dat in 1816 de titel van baron kreeg. Sinds Mathilde in 1999 trouwde met de Belgische kroonprins, mag de familie de titel van graaf voeren. Op die manier is dus ook Elisabeth gravin geworden.

Marie-Alix, die in 1974 als tweede dochter in het gezin geboren werd, kwam samen met haar Poolse grootmoeder, prinses Sophia Maria Sapieha-Kodenska, jammerlijk om het leven bij een auto-ongeval in Herstal in 1997. De jongste van de vier zussen, Héléne, werd geboren in 1979 en zes jaar later kregen de meisjes er nog een broer, Charles-Henri, bij. Net als haar oudste zus studeerde Gravin Elisabeth logopedie.

Het grote verschil is dat Mathilde plots kroonprinses werd en Elisabeth als logopediste actief kon blijven. Nu is de mooie gravin dus de echtgenote van de Italiaanse Markies Alfonso Pallavicini. In 2005 kreeg de charmante markies een mooie promotie in de Parijse bank Paribas, waar hij sinds 1992 werkt. De markies is 42 jaar en daarmee bijna 13 jaar ouder dan Gravin Elisabeth. Alweer een bewijs dat op liefde absoluut geen leeftijd staat!

De kerkdienst begon iets later dan voorzien en duurde een flink anderhalf uur. Achteraf begaf het gezelschap zich naar het Kasteel van Losange in Villers-la-Bonne-Eau, op een boogscheut van Bastenaken. Dat kasteel was ook ooit het decor van de prinselijke verloving tussen kroonprins Umberto van Savoie en prinses Marie-José van België.

Nu behoort het van Patrick d'Udekem d'Acoz en Anne Komorowski. Het landgoed van Elisabeths ouders had dus al zijn diensten bewezen als ideale locatie voor een feest in vorstelijke proporties waardoor de gravin er zeker van kon zijn dat ook haar huwelijk een dag zou worden om nooit te vergeten!

29-09-2006: Prins Louis & Tessy

Het gebeurde bij het huwelijk van prins Friso met Mabel Wisse Smit en bij de bruiloft van prins Louis van Luxemburg, gebeurde het opnieuw. De Europese adel liet het bewust afweten en negeerde de in hun ogen omstreden gebeurtenis volledig.

Het feit dat prins Louis van Luxemburg zijn jawoord gaf aan een meisje dat op 12 maart 2006 zijn kind had gebaard, was voor de Europese hoogadel reden het huwelijk te boycotten. Alleen de directe familieleden van de prins waren gekomen en zij mengden zich zichtbaar onwennig onder de familieleden van bruidje Tessy Antony.

De voorlichters van het Luxemburgse hof hadden al aangevoeld dat het huwelijk genegeerd zou worden door de vorstelijke families van Europa en lieten daarom weten dat er 'bewust' voor een intieme familieplechtigheid was gekozen. Maar dat zelfs het Belgische Hof niemand had afgevaardigd om het huwelijk bij te wonen, moet door de Luxemburgers als een klap in het gezicht van het bruidspaar worden gezien.

De grootmoeder van prins Louis, wijlen groothertogin Joséphine-Charlotte, was de zuster van koning Albert II en de banden tussen de twee families zijn bijzonder sterk. Ook de afwezigheid van de Nederlandse koninklijke familie moet als zeer pijnlijk zijn ervaren. De Oranje-Nassau's en de Luxemburgse Nassau's stammen uit dezelfde familie en Luxemburg was tot 1890 onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden.

Prins Louis en zijn bruidje leken niet gehinderd door de afwezigheid van de gekroonde hoofden van Europa. Zij zagen hun huwelijk vooral als de bekroning van hun pille liefde en als de officiële erkenning van hun zoontje Gabriel, dat nu eindelijk een achternaam heeft gekregen. In 2005 zorgde het bericht dat de toen 19-jarige prins Louis zijn vriendin Tessy zwanger had gemaakt nog voor grote opschudding in het anders zo rustige Luxemburg.

Groothertog Henri en groothertogin Maria-Teresa besloten de aanstaande geboorte van hun eerste kleinkind niet geheim te houden en maakten het nieuws zelf bekend. Van een huwelijk van hun zoon - de nummer twee in de lijn van troonsopvolging - was toen nog geen sprake. De groothertog en de groothertogin zagen de zwangerschap van Tessy vooral als het gevolg van een jeugdzonde van hun zoon. Om grote publiciteit te vermijden besloot men de geboorte in Zwitserland te laten plaatsvinden.

Het was de kleine Gabriel die veel veranderde in de houding van Henri en Maria-Teresa. Ze waren ontroerd door de trots en liefde waarmee Louis en Tessy hun zoontje omringden en raakten zelf ook zeer gesteld op hun eerste kleinkind. Gaandeweg zagen zij in dat het voor het kind beter zou zijn indien het zou opgroeien bij beide ouders. De doop van Gabriel was het eerste teken dat het ventje toch geaccepteerd werd door de familie van Louis.

Korte tijd later werd bekendgemaakt dat prins Louis met zijn vriendinnetje zou gaan trouwen. Voor dat huwelijk moest hij echter wel een prijs betalen: Louis gaf zijn rechten op de troon op en stemde er ook mee in dat Tessy geen prinses zou worden. Hoewel hij gewoon prins van Luxemburg blijft, gaan zijn vrouw en kind voortaan met de achternaam Nassau door het leven.

Tessy heeft zelfs moeten beloven dat zij echt niet de titel van prinses zou gaan gebruiken, aangezien ze daar maatschappelijk gezien wel toe in staat zou kunnen zijn. Immers: in Europese landen is het gebruikelijk dat echtgenotes van prinsen zich prinses mogen noemen. Het huwelijk van prins Louis en Tessy Antony werd voltrokken in de parochiekerk van het dorpje Gilsdorf, zo'n veertig kilometer van de hoofdstad Luxemburg. Tessy arriveerde aan de arm van haar vader, die als dakdekker zijn brood verdiend.

Volgens vrienden was het de tweede keer in zijn leven dat hij een kostuum droeg. De eerste keer was bij de doop van de kleine Gabriel. Tessy's moeder mengde zich met gemak onder de leden van de Luxemburgse groothertogelijke familie. Haar haardracht in vier kleuren zorgde echter wel voor wat opgetrokken wenkbrauwen onder de meer conservatieve leden van de Luxemburgse regerende familie.

De familie van groothertog Henri ligt momenteel overigens overhoop ruzie over de erfenis van groothertogin Joséphine-Charlotte. Er werd bekendgemaakt dat haar juwelen geveild zouden worden. De opbrengst moest verdeeld worden onder haar kinderen. Gefluisterd wordt dat de overleden groothertogin in haar testament zelf had aangedrongen op een veiling van haar sieraden om zo te voorkomen dat ze gedragen zouden worden door haar schoondochter, Maria-Teresa.

De overleden groothertogin heeft altijd een hekel gehad aan de vrouw van haar oudste zoon Henri. Jaren geleden probeerde ze het huwelijk van haar zoon met de uit Cuba afkomstige Maria-teresa te voorkomen, omdat zij niet van adel was. Toen Henri met steun van zijn vader toch trouwde zonder zijn rechten op de troon op te geven, nam Joséphine-Charlotte dat vooral Maria-Teresa kwalijk.

Sindsdien was er sprake van een koude oorlog tussen moeder en schoondochter. Enkele jaren geleden barstte de huidige groothertogin in een gesprek met journalisten in tranen uit en beschuldigde ze haar schoonmoeder van het verspreiden van valse verhalen over haar en het voeren van een haatcampagne. Als wraak zou Joséphine-Charlotte daarop hebben besloten dat Maria-Tersa na haar dood nooit haar juwelen zou mogen dragen.

De geplande veiling ging echter nietdoor omdat de Luxemburgse bevolking woedend was over de voorgenomen verkoop. Men vond het schandalig dat de groothertogelijke familie sieraden met grote historische waarde aan de hoogste bieder wilde verkopen. Onder druk van de regering besloot de groothertog Henri vervolgens de veiling in te trekken.

Groothertogin Maria-Tersa lijkt niet de fouten van haar schoonmoeder te willen maken'zij effende dan ook het pad voor de toetreding van Tessy tot de groothertogelijke familie van Luxemburg, zij het dan wel zonder titel. Als dank voor dit vertrouwen besloot prins Louis dat hij aan de arm van zijn moeder naar het altaar wilde lopen, om daar op zijn mooie bruid en hun kind te wachten...