Koning en Keizerrijken Koning en Keizerrijken 
Koninklijke Huwelijken
Door haar huwelik werd het een behoorlijk kostbaar jaar voor vader Jan, die in 1982 ook nog de grootse doopplechtigheid van zijn eerste kleinzoon en toekomstige erfgroothertog Guillaume moest financieren.
Maar die naam had haar vader de wereld ingestuurd om de aandacht af te leiden van prins Charles van Engeland, die gekoppeld werd aan de Luxemburgse prinses. Ze had hem leren kennen op de dag toen koningin Elizabeth hem de titel prins van Wales had verleend. Maar uiteindelijk koos Marie-Astrid voor de man die ze eigenlijk al vanaf haar geboorte kende: Carl-Christian van Habsburg. De bruid droeg een Sissi-achtige jurk van Adrienne de Bavestrello, die zich duidelijk had laten inspireren door de trouwjurk die indertijd de moeder van de bruid had gedragen.
Ze gingen samenwonen en kregen een kind. Op zijn 29ste deed hij officieel afstand van zijn rechten op de troon en op 27 mei 1987 kondigde hij aan dat hij de volgende dag zou gaan trouwen met de moeder van zijn kind. Vooral moeder Josephine-Charlotte vond het allemaal maar niks.
Zij en haar man weigerden het huwelijk dan ook bij te wonen.
Inmiddels is de familie-vete bijgelegd.
Jean en Helene hebben nu vier kinderen.
Vlak na het huwelijk overlijdt zijn zoon, prins Willem, in Parijs, die in de jaren daarvoor er blijk van gaf niet in de Nederlandse troon geïnteresseerd te zijn. De enige die nu nog voor troonopvolging in aanmerking komt, is de labiele en ziekelijke Alexander. Hij wordt echter niet geschikt geacht voor het koningschap. Dochter Zodoende groeien de zorgen over het voortbestaan van het Huis van Oranje, en daarmee van de monarchie in Nederland. De broer van Willem III, prins Hendrik, is immers kinderloos gebleven en hij overlijdt, eveneens in 1879, kort na het sluiten van een tweede huwelijk. Willems zus mag vanwege haar geslacht niet de troon bestijgen. Een geschikte troonopvolger is dan niet voorhanden in 1879/1880. Daaraan komt echter een eind als koningin Emma, met wie Willem III voor de rest van zijn leven een gelukkig huwelijk heeft, op 31 augustus 1880 een dochter ter wereld brengt: Wilhelmina.
Emotie! Wat niemand had verwacht was dat prins Frederik van Denemarken zo emotioneel zou zijn tijdens zijn huwelijk. De in gala-uniform van de marine gestoken prins staat bekend als een nuchter en vrolijk persoon die volop geniet van het leven. Voor zijn relatie werd hij vaak gesignaleerd met fotomodellen en zangeressen en was hij vaak te vinden in uitgaansgelegenheden. Nadat hij vier jaar geleden de Australische Mary Donaldson leerde kennen tijdens de Olympische Spelen van Sydney raakte hij zijn wilde haren kwijt. Van echt genieten was voor het bruidspaar geen sprake. De emoties speelden behoorlijk op. Alle spanningen van de afgelopen maanden kwamen eruit en niet alleen Mary had een zakdoekje nodig, ook de kroonprins moest zijn tranen deppen. Van een intens genietend en vrolijk bruidspaar was tijdens de ingetogen huwelijksplechtigheid dan ook geen sprake. Wel was er regelmatig oogcontact en zocht Mary de hand van haar geliefde, maar zij waren zeker geen ontspannen bruidspaar. Zelfs tijdens de rijtoer en de ceremonie op het balkon van paleis Amaliënborg liet prinses Mary maar af en toe een glimlach zien. Pas nadat koningin Margaretha en prins Henrik en haar ouders op het balkon verschenen, leek de spanning voor Mary voorbij en kon zij genieten van de ruimhonderdduizend overenthousiaste Denen die hun nieuwe prinses in het hart hebben gesloten. Met haar enthousiasme kreeg zij heel snel de Deense taal onder de knie en toen zij in haar door de Deense couturier Uffe Frank ontworpen bruidstoilet verscheen, kon haar populairiteit helemaal niet meer stuk. Zij werd dan ook omschreven als 'een nieuw juweel in de Deense kroon', en 'ons alledaagse meisje, altijd een prinses'. Na de officiële plechtigheden volgde nog een diner in het Fredensborg paleis. Daar beloofde de kroonprins dat hij zijn echtgenote zou beschermen en dat hij ervoor zou zorgen dat zij zich op haar gemak zou gaan voelen in haar nieuwe thuisland Denemarken. 'De vreugde en de kracht die jij mij geeft, is als de zon die met zijn krachten alle onzekerheden en duisternis op aarde doet smelten'. En toen moest Mary even een traantje wegpinken... Onder de ruim achthonderd fraai uitgedoste gasten waren ook koningin Beatrix, prins Willem-Alexander, prinses Maxima, prins Constantijn en prinses Laurentien. Vooral Maxima zag er weer oogverblindend uit. Even was er discussie over de japon van koningin Beatrix, zij zou deze al eens gedragen hebben. Maar dat klopte niet, al waren het stofpatroon, de kleur en het model van de japon wel erg herkenbaar. De droom die Mary Donaldson had als klein meisje is niet uitgekomen.
Zij wilde graag dierenarts worden, maar werd uiteindelijk prinses van Denemarken!
Ongeduldig, net als zijn voorganger prins Frederik van Denemarken een week eerder, stond de Spaanse kroonprins Felipe te wachten op zijn bruid, de voormalige tv-presentatrice Letizia Ortiz Rocasolano. Buiten regende het pijpenstelen, een ware wolkbreuk, sinds ruim twintig jaar had het op deze niet zo hard geregend in Madrid. Had de bruid toch van tevoren, volgens de Spaanse traditie, naar de nonnen van het Clarissenklooster moeten gaan met een mandje met eieren, om mooi weer af te dwingen? Was dit de reden dat de bruid zo droevig en ernstig was tijdens de plechtigheid in de Almudena-kathedraal? Vanwege de regen was er geen lange wandeling over de loper, maar reed het bruidspaar in de Rolls Royce Phantom uit 1952 tot aan de voordeur van de kathedraal. Hierdoor bleef de outfit van de bruid tot het laatst aan toe geheim. De gespannen Letizia werd door haar vader Jesús Ortiz begeleid naar haar toekomstige echtgenoot, de 36-jarige kroonprins van Spanje die gekleed was in het uniform van de Spaanse landmacht. Met een brede glimlach en enkele lieve woordjes ontving de bruidegom zijn toekomstige echtgenote. Slecht een kleine woordenwisseling vond plaats tussen het paar, voordat kardinaal en aartsbisschop Antonio Maria Rouco Valera de mis kon beginnen. Letizia zag er oogverblindend uit in haar bruidstoilet van de Spaanse ontwerper Manuel Pertegaz die zij samen had uitgezocht met haar schoonmoeder koningin Sofia. Een marmerkleurige japon met een laag uitgesneden hals en een sleep van ruim 4,5 meter. De kanten sluier werd bijeengehouden door een tiara met diamanten uit de collectie van koningin Sofia. Ondanks haar prachtige uitstraling, was er weinig te merken van de in het dagelijks leven zo zelfbewuste 31-jarige Letizia. Zij was gedurende de gehele plechtigheid erg in zichzelf gekeerd en verschillende malen moest Felipe haar aansporen om toch te proberen een beetje te genieten van deze dag en vooral van de wederzijdse liefde voor elkaar. Vlak voordat het jawoord werd gegeven, was er even een blik van verstandshouding met koning Juan Carlos en op het moment dat hij met een hoofdknik zijn toestemming had gegeven, spraken Felipe en Letizia hun persoonlijke huwelijksgelofte uit en gaven elkaar de ringen. Ook schonken bruid en bruidegom elkaar antieke gouden munten, als teken van de voorspoed die ze elkaar toewensen. Na deze plechtigheid was er even oogcontact met koningin Sofia die er stralend uitzag, juist door haar zwarte sluier, de zogeheten Mantilla. Ook koningin Sofia is het eens met de keuze van haar enige zoon, zo vertelde zij later tijdens het galadiner. De koningin is opgelucht dat haar zoon nu de vrouw van zijn dromen heeft gevonden, nadat hij jarenlang een tot mislukken gedoemde relatie had met de Noorse lingeriekoningin Eva Sannum. Zij werd niet geschikt bevonden en moest verdwijnen. In Letizia zien zowel koning Juan Carlos als koningin Sofia wél een geschikte toekomstige koningin. Aan dat idee moest Letizia zelf blijkbaar nog wennen, gezien haar gespannen houding tijdens de kerkelijke inzegening van haar huwelijk. Maar na de plechtigheid was er toch ontspanning bij de kersverse prinses Letizia, die zich duidelijk bewust was van de miljoenen tv-kijkers en de ruim 1400 koninklijke gasten in de kathedraal. Tranen van geluk waren er niet, haar gevoelens hield Letizia voor zichzelf. De rijtoer in de gepantserde Rolls Royce Phantom door de onvoorstelbaar drukke straten van Madrid, was een triomftocht van de liefde. Eindelijk vonden Letizia en Felipe even tijd voor elkaar, vrolijk zwaaiend naar de duizenden toeschouwers. Dicht tegen elkaar aan op de achterbank, elkaars hand bijna niet meer loslatend. Er werd niet gestopt bij het herdenkingsmonument van de 11 maart aanslag zoals men verwachtte, maar wel bij de basiliek van Atocha. Daar deed Letizia volgens Spaans gebruik afstand van haar bruidsboeket, dit werd geschonken aan de heilige Maria van Atocha, de beschermvrouwe van het Koninklijk Huis. Prins Felipe is, net als zijn twee zussen, enkele weken na zijn geboorte, door zijn moeder naar de basiliek gebracht om de zegen van de heilige Maria te ontvangen en kwam nu dus met zijn kersverse bruid naar de basiliek. Duizenden toeschouwers stonden voor het paleis te wachten op de evenzo traditionele balkonscéne.
De deuren gingen open en het bruidspaar werd luid toegejuicht.
Er volgde een stevige omhelzing en een uiteindelijk uitbundig lachende Letizia gaf haar man een kus.
Het was geen innig emotionele, maar een gepaste, ingetogen en beschaafde zoen.
Zoals het hoort bij de nieuwe prinses van Spanje: Letizia.
Op het moment dat prins Johan Friso zijn jawoord gaf aan Mabel Wisse Smit was hij geen lid meer van het Koninklijk Huis, terwijl zijn echtgenote vanaf datzelfde moment zich wel PRINSES Mabel mag noemen. Het paar werd in het prachtige stadhuis van Delft door burgermeester Hein van Oorschot in de echt verbonden. Mabel straalde, maar Friso was er af en toe met zijn gedachten niet bij... De prinses was gekleed in een 'snow white' bruidsjapon van de Nederlandse ontwerpers Victor & Rolf. De trouwjurk, voorzien van 248 handgemaakte geappliqueerde strikken en een sleep van 2.75 meter, en de bijpassende Italiaanse schoenen, inclusief strik, waren gemaakt in nauwe samenwerking met Mabel. De bruid en bruidegom vertrokken rond tien uur in een klassieke Rolls-Royce uit 1958 vanaf Paleis Noordeinde. Rond half elf kwamen zij in de met Oranje ballonnen versierde stad Delft aan, waar zo'n 3000 belangstellenden het bruidspaar toejuichten. In het stadhuis memoreerde de burgermeester de emotionele periode voorafgaande aan het huwelijk. 'Dit huwelijk is de markering van de afsluiting van een emotionele periode' zei de eerste burger. 'Daarbij doel ik op de gevoelens van verdriet en onmacht die u had op weg naar deze mooie dag. Die gevoelens maakten pijnlijk duidelijk hoe publieke figuren object worden van aandacht. Mabel knikte instemmend, Friso liet de woorden langs zich heen gaan. Op de vraag of hij Mabel als zijn vrouw wilde, bleek eens te meer hoe moeilijk Friso het had. Eerst even een trillende kin en onderlip en pas toen kwam er een voorzichtig 'ja' uit zijn mond. Mabels krachtig 'ja' ontlokte zelfs een gelach uit de zaal. De getuigen van het burgerlijk huwelijk waren prins Constantijn en Lodewijk Beijst, een vriend van Friso. Voor Mabel traden Andrea Knap-Kleeman (een vriendin van de middelbare school) en Nicoline Wisse Smit (haar zus) als getuigen op. In het stadhuis werd nog even nagepraat en werden de eerste felicitaties uitgewisseld voordat het paar naar de Oude Kerk in Delft vertrok, geassisteerd door de twee bruidsmeisjes Sophie van der Recke (dochter van Christine van der Recke, zus van prins Claus) en Eveline Wisse Smit (zus van Mabel).
Met trots betraden Troonpretendent Victor Emmanuel van Savoie en zijn echtgenote Marina op 25 september de basiliek van Rome. Het was immers niet enkel de huwelijksdag van Emmanuel Filiberto en Clotilde, maar ook een gloriemoment voor héél de Italiaanse koninklijke familie. Victor Emmanuel was amper negen jaar oud toen hij samen met zijn ouders uit Italië werd verbannen. Jarenlang vocht hij om zijn geboorteland opnieuw te mogen betreden. Deze droom werd werkelijkheid toen twee jaar geleden-na zesenvijftig jaar ballingschap-de wet die de mannelijke leden van het huis Savoie de toegang tot Italië verbood, werd opgeheven. Hierdoor werd het huwelijk van Emmanuel Filiberto in de Italiaanse hoofdstad mogelijk. Voor de Italiaanse koninklijke familie is deze heugelijke gebeurtenis als het ware de kers op de taart. Ruim 1200 gasten woonden het prinselijk huwelijk in de Romeinse basiliek Santa Maria degli Angeli bij. Onder de gasten onder meer mensen uit de filmwereld en de Franse popster Johnny Halliday. Er waren weinig gekroonde hoofden, aangezien het nog steeds om een huwelijk van een verbannen en niet van een regerend koningshuis gaat. De enige opvallende koninklijke gast was prins Albert van Monaco. Het was dankzij hem dat het verliefde stel elkaar voor het eerst ontmoette op een vedetten-sportdag in Monaco. En zoals Grace Kelly in Monaco verliefd werd op prins Rainier, viel ook de Franse actrice voor de charmes van de Italiaanse prins. Als dank werd prins Albert uitgeroepen tot getuige van het huwelijk. Het was opvallend dat Emmanuel Filiberto, die geboren werd in Zwitserland en pas twee jaar geleden voor het eerst Italië bezocht, net Rome-de Italiaanse én pauselijke hoofdstad-uitkoos als locatie voor zijn huwelijk. Het huwelijk was voor de koninklijke familie meer dan enkel een verbintenis tussen twee geliefden, het was ook een verbintenis tussen de koninklijke familie en Italië. De basiliek en de ontwerpers waren dan ook veeleer symbolische keuzes. La Basilica di Santa Maria degli Angeli is een duidelijke verwijzing naar het roemrijke verleden van de Savoies. De overgrootvader van Emmanuel Filiberto, koning Victor Emmanuel III, trouwde er op 24 oktober 1896 met prinses Héléne van Montenegro. Door in dezelfde kerk zijn jawoord uit te spreken, bracht de bruidegom een ode aan een toonaangevende figuur uit het Huis van Savoie. Victor Emmanuel III was de langst regerende koning van Italié (1900-1946). Zijn opvolger, Umberto II, regeerde maar een vijftal weken over het land en werd daarna met de rest van de koninklijke familie verbannen. Santa Maria degli Angeli is trouwenséén van de belangrijkste basilieken van Rome, waar de Italiaanse staat tegenwoordig officiéle, religieuze ceremonies organiseert. Nabij de biechtstoel is in een marmeren steen in de vloer een opschrift aangebracht: 'Felix temporum reparatio', oftewel 'gelukkig herstel van de tijd'. Deze Latijnse woorden verwijzen naar de verdreven katholieke Britse koning James III, die in ballingschap leefde en zijn troon wilde heroveren. Ongewild zinnenspeelt de slogan dus op het verlangen van de Italiaanse familie om de glorietijden te herstellen. Clotilde, die nochtans in Parijs de keuze had tussen diverse gerenomeerde modehuizen als Dior, Gaultier en Lacroix, liet evenwel haar bruidsjurk ontwerpen door de prestigieuze Italiaanse couturier Valentino, die eveneens de bruidsjurk van Maxima creëerde. Ook Emmanuel Filiberto en zijn vader, Victor Emmanuel, kozen bewust voor een Italiaanse ontwerper, Luigi Borelli. Dat de Italiaanse familie koos voor talent van eigen bodem werd door de Italianen enorm geapprecieerd. Clotilde Courau, is een succesvolle Franse actrice. Ze vertolkte glansrijke rollen in tientallen films, won de Romy-Schneiderprijs en kreeg twee nominaties voor de Césars, de Franse tegenhangers van de Oscars. Familieleden en vrienden omschrijven haar als een liefdevolle vrouw, die geinteresseerd is in de wereld rond haar. Prins Emmanuel Filiberto werd in Genéve grootgebracht, maar zijn passies verraden zijn Italiaanse roots. Hij is liefhebber van snelle wagens, bij voorkeur van Italiaanse merken als Ferrari. Hij supportert voor Juventus Turijn, de voetbalclub uit de hoofdstad van de Savoie-familie. En hij volgt de mode-uiteraard de Italiaanse-op de voet. Emmanuel Filiberto woont nu nog in Vésenaz, een chique buitenwijk van Genéve waar ook zijn ouders leven.
Toch zijn hij en zijn echtgenote van plan naar Rome te verhuizen.
'Ik ben Italiaan, ik voel me Italiaan en ik wil Italië beter leren kennen', zegt prins Emmanuel Filiberto, die rond de jaarwisseling vader werd.
De dag daarna waren ruim 400 genodigden-waaronder Aartshertogin Catharina van Habsburg en haar man Graaf Maximilian Secco di Aragona, Aartshertog Paul Georg van Habsburg en zijn vrouw, Prinsessen Maria Anna en Elizabeth van Beieren en Aartshertog Carl Peter en zijn gezin-getuige van het jawoord van prins Carl Christian en Catalin. De plechtigheid vond plaats in de wereldberoemde gotische Matthiaskerk. Nikolaus, Graaf Bethlen van Bethlen, begeleidde zijn zus in haar betoverende bruidsjurk naar het prachtige met bloemen versierde altaar. Na de kerkviering, die ruim anderhalf uur duurde, wachtte een koets het gelukkige koppel op. Vanuit de koets kon het pasgehuwde stel genieten van het wondermooie Boedapest en natuurlijk heeft een dergelijke rit ook iets romantisch. De tocht leidde naar het krijgshistorische museum, waar oude Turkse en Hongaarse geweerlopen, kanonnen, tanks en vliegtuigen uit de Eerste Wereldoorlog staan opgesteld, namen prins Carl Christian en zijn vrouw Katalin de felicitaties in ontvangst. De avond werd afgesloten met een echt Hongaars avondfeest in Kasteel Karlolyi in Fot, zo'n 20 kilometer buiten Boedapest. Doordat de plechtigheden plaatsvonden op diverse geschiedkundige en culturele sites, konden de talrijke adellijke gasten niet alleen genieten van het sprookjeshuwelijk, maar kregen ze ook de kans om een blik te werpen op de prachtige historische stad die terecht de naam "Koningin van de Donau" draagt.
Prins Carl Christian-de oudste zoon van vorst Carl Friedrich van Wrede en zijn eerste vrouw Ingeborg Lanz-en zijn kersverse echtgenote Katalin zullen zich in München vestigen, waar ze werken.
Carl Christian werkt in een Engelse bank en Katalin op de marketingafdeling van een grote onderneming.
Maar liefst drie weken lang werd er in het puissant rijke sultanaat Brunei gefeest. Kosten van de hele trouwerij: 40 miljoen euro! Direct nadat kroonprins Al-Muthadee Billah Bolkiah zijn geliefde Sarah Salleh op 24 augustus officieel om haar hand had gevraagd, waren er dagelijks traditionele ceremonieën en evenementen. De ene dag speelde het koninklijk orkest, de andere dag werd de adel van Brunei ontvangen. De handen van bruid en bruidegom met henna beschilderen was ook goed voor een hele feestdag en ga zo maar door. Donderdag 9 september was de dag van de huwelijksvoltrekking in het Istana Nurul Iman Paleis in de hoofdstad Bandar Seri Begawan. Met 1788 kamers is het paleis nog groter dan het Vaticaan. De gigantische balzaal, die ruimte biedt aan 4000 mensen, was helemaal met goud versierd. Het bruidspaar zat op gele tronen met armleuningen en stoelpoten van bladgoud. De genodigden die bijna verblind werden door al het geschitter, waren getuige van een tafereel uit 1001 nacht. In plaats van het welbekende jawoord, legde de kroonprins zijn rechterhand op de kostbare diadeem van zijn bruid en nam haar zo tot zijn vrouw. En in plaats van een zoen van de gom, mocht Sarah de hand van haar schoonvader, sultan Haji Hassanal Bolkiah Mu'izzaddin Waddaulah kussen. Voor de kersverse bruid een geheel nieuwe ervaring, want Sarah is niet van koninklijken bloede, maar een gewoon burgermeisje. Haar vader is in dienst van de overheid en haar moeder is van oorsprong een Zwitserse, die in de jaren zeventig als verpleegster in Brunei kwam werken. Sarah en de kroonprins leerden elkaar via gezamelijke vrienden in Londen kennen. Ondanks de dertien jaar leeftijdsverschil, zou het liefde op het eerste gezicht geweest zijn. Na de huwelijksvoltrekking reed een stoet van 103 auto's door de straten van de hoofdstad. De sultan had uit zijn eigen wagenpark van 165 Rolls Royces een paar auto's ter beschikking gesteld. De jonggehuwden reden in een gouden exemplaar. Tienduizenden onderdanen juichten het paar toe. Zelfs een plotselinge stortbui kon hun enthousiasme niet temperen. Dienaren liepen met grote paraplu's naast de auto om te voorkomen dat bruid en bruidegom nat zou worden.. Op de paraplu's prijkte het logo van oliegigant Mobil, dit weer tot grote ergernis van concurrent Shell die het vuurwerk voor de trouwerij had gesponsord. Na de huwelijksmarathon ging het pasgetrouwde stel naar het Caribische gebied. Wanneer zij terugkomen zullen zij zo'n 100 kamers van het koninklijk paleis betrekken. |
