Henry V

Henry V
(1387-1422)

Hendrik V werd geboren als de tweede zoon van Hendrik IV en Mary van Bohun in augustus of september 1387. Hij kwam ter wereld in Monmouth, wat hem zijn bijnaam van Monmouth opleverde. Hendrik volgde zijn vader op in het Huis van Lancaster op 20 maart 1413; op 9 april van dat jaar werd hij gekroond in de Westminster Abbey.

Hendrik trad in het huwelijk met Catherine van Valois op 2 juni 1420 in de kerk van St. Johannes in Troyes. Catherine was de jongste dochter van koning Karel VI van Frankrijk. Het paar kreeg een zoon, die later koning Hendrik VI zou worden. Hendrik was een kundige vorst, die er al snel in slaagde Engeland tot de belangrijkste natie van West-Europa te maken.

Hij was ook een populaire leider. Als prins van Wales al had hij omstreeks 1405 met succes gevochten tegen opstandige rebellen in Wales. Zijn regeringstijd werd gekenmerkt door oorlogen tegen Frankrijk, waarbij hij zich beriep op Engelands oude rechten op de troon van Frankrijk. Hij bracht de Honderdjarige Oorlog weer tot leven door de slag bij Agincourt te winnen in 1415.

Deze overwinning maakte hem tot een held. In de jaren 1417 tot 1419 heroverde hij Normandië, na het beleg en de verovering van vele versterkingen, waaronder die van Falaise, de geboorteplaats van zijn verre voorvader Willem de Veroveraar. Hij bereikte Parijs in 1419. In 1420 sloot hij het verdrag van Troyes, waarin hij erkend werd als erfgenaam van de Franse troon en dat hem tot Regent van Frankrijk maakte.

De schepen van de Engelse vloot beheersten het Kanaal en Engelse garnizoenen beheersten het Franse platteland en de steden. Hendrik V was een moedig man, die loyaal was ten opzichte van zijn ondergeschikten en had een natuurlijk overwicht op iedereen, maar hij kon hard optreden om de door hem gestelde doelen te bereiken. De overwinningen, die Hendrik V behaalde, zouden echter niet mogelijk geweest zijn, zonder zijn bijzondere militaire vakmanschap en de grote steun van zijn militairen.

Daarbij was Hendrik V op de een of andere manier in staat gebleken de financiering van zijn kostbare acties mogelijk te maken. Hendrik was er door zijn diplomatieke gaven ook in geslaagd de machtige vrienden van Frankrijk uit te schakelen. Door zijn langdurige buitenlandse acties, was hij niet vaak in Engeland, waardoor er voor Engeland geen tijd overbleef om de nodige veranderingen door te voeren.

Wel werden er tijdens de regeringsperiode van Hendrik V in Engeland veel religieuze andersdenkenden op harde wijze uitgeschakeld. Hendrik V overleed in het kasteel van Vincennes bij Parijs op 31 augustus 1422; hij werd begraven in een kapel van de Westminster Abbey te Londen. Hendrik V werd opgevolgd door zijn zoon Hendrik VI.