
De beschuldiging richting koning Albert II drukt een nog een zwaardere stempel op het geteisterde Belgische rijk. Geruchten dat bij onze Zuider-buren tot in de hoogste politieke kringen van seks met kinderen werd genoten, deden al langer de ronde. Maar de KONING... Het boek van de nu 52-jarige journalist Jean Nicolas liegt er niet om. Hij is er na een, naar zijn zeggen, zeer diepgaand onderzoek van overtuigd dat Albert II seksuele contacten had met kinderen in de leeftijd van 12 tot 15 jaar. Het boek Les protecteurs-beschermers-bevat schokkende documenten en getuigenverklaringen die Nicolas' opvatting moeten staven. Al deze documenten authentiek blijken, zou dit de positie van de Belgische koning wel eens onhoudbaar kunnen maken. De affaire rond de koning stamt uit de tijd toen hij nog kroonprins was. Tussen 1979-1983 vonden in de buurt van Brussel de zogenaamde Roze Balletten plaats, waar vermogende en invloedrijke Belgen zich uitleefden op prostituees en minderjarigen. Volgens Jean Nicolas was de huidige koning, toen een man van tegen de vijftig jaar, één van de vele vooraanstaande bezoekers die op dit soort partijen misbruik maakte van de jonge kinderen. Dat er nooit eerder feiten aan het licht zijn gekomen over koning Alberts betrokkenheid bij kindermisbruik, wijt Jean Nicolas aan de mysterieuze dood van getuigen en bezitters van documenten. De één werd vermoord, de ander pleegde zelfmoord en weer een ander verongelukte. In totaal vonden zelfs tien mensen, onder wie drie misbruikte minderjarigen, de dood. Het kantoorgebouw van de politieke krant Pour, die eerder al belastend materiaal wilde publiceren, werd kort voor publicatie in brand gestoken waardoor talloze documenten werden vernietigd. De krant ging uit van publicatie. En zo bleef er een sluier van onwetendheid over België hangen. Totdat Jean Nicolas zijn onderzoek begon. Gedurende drie jaar verzamelde hij gegevens; namen, plaatsen, data, documenten. En hij sprak getuigen en slachtoffers.
Zijn echtgenote bedroog hem niet alleen, zij was tevens één van de organisatoren van de zogenaamde 'partouzes'-orgies-die zich nota bene op de GOLFCLUB afspeelden! Als Pinon zijn vrouw op 30 augustus 1979 met de bevindingen confronteert, biecht ze alles op. De details van de seksfeesten die plaatsvonden in de gebouwen van de luxe golfclubs Royal Waterloo Golf en Club de Golf du Bercuit en de namen van vooraanstaande bezoekers, inclusief kroonprins Albert! Detective Louvighy nam de totale biecht op bandrecorder op. Pinon overhandigde de tape aan de autoriteiten. Het bandje dat Pinon aan justitie gaf, leverde een grootschalig onderzoek op. In 'Dossier Pinon' verklaarde Mevrouw Crockaert, mede-organisator van de seksfeesten expliciet dat er als de huidige koning de feesten bezocht ook minderjarigen aanwezig waren. Vlak na deze verklaring kwam mevrouw Crockaert bij een mysterieus auto-ongeluk om het leven. (Haar op band opgenomen verklaring is nu in handen van Jean Nicolas.) Nog een mede-organisator Mevrouw Doret bevestigde Crockaerts verklaring. Ook zij beweert dat koning Albert bij de seksfeesten aanwezig was. Mevrouw Doret verklaart verder dat een kinderrechter minderjarigen uit weeshuizen ronselde om aan de feesten mee te doen! Twee van deze kinderen pleegden later zelfmoord. In het officiële dossier Pinon, dat gepubliceerd is in Jean Nicolas' boek, staat dat het onderzoek heeft uitgewezen dat kinderen in de leeftijd vamn 12 tot 15 jaar zijn gedrogeerd en misbruikt. Tevens duiken de namen op van de daders: Generaal Beaurier, prins Albert, kamerlid Guy Mathot en de toenmalige premier vanden Boeynants. De zaak werd evenwel geseponeerd. Pas sinds 1997 buigt een nieuwe onderzoekscommissie, opgericht na de Dutroux-Affaire, zich opnieuw over de feiten. Zij vindt dat er geen grondig onderzoek is gedaan naar de 'Pinon-affaire' en ontdekt dat er in de loop van de jaren belangrijke papieren uit het dossier verdwenen zijn. De officier van justitie Deprétre geeft huiverig toe dat hij belangrijke documenten al die jaren in zijn bureau had liggen. 'Ik wilde het privé-leven van de daarin voorkomende personen beschermen; zegt hij nu. De voortvarende huidige onderzoeksrechter Lacroix voegt aan toe: 'Dat wil niet zeggen dat die personen zich niet alsnog moeten verantwoorden! Een van de leden van de toenmalige parlementaire commissie Patrick Moriau schreef in het boek Notities van een Commissaris al dat de deelname aan perverse seksfeesten tot aan het koninklijk hof reikte. Het Belgische kamerlid Olivier Deleuze verklaarde dat hij de documenten onder ogen had gekregen en daardoor vermoedde dat de koning betrokken was bij kindermisbruik, maar correct bewijs vond hij niet.
Vice-president van de Dutroux-commissie, Claude Eerdekens, heeft zich gebogen over alle politieke schandalen van de afgelopen twintig jaar. Hij zegt: 'Wij hebben onze vinger gelegd op een doofpot-affaire van zo'n grote omvang, dat ik het gevoel heb dat diverse regeringsfunctionarissen nu samenspannen on te voorkomen dat we in deze zaak verder komen!' Overigens is het wel frappant dat Jean Nicolas, ondanks al het belastend materiaal dat hij over de koning en zijn politieke aanhang heeft gepubliceerd, door NIEMAND is aangeklaagd wegens smaad. Wel werd in 1997 het huis van Jean Nicolas volledig overhoop gehaald. Verder werd zijn echtgenote opgepakt en langdurig ondervraagd. De angst weerhield Jean Nicolas er niet van om zijn boek toch te publiceren. Zelf zegt hij: 'Ik ben niet de Rambo onder de journalisten. Ik ben een simpele huisvader die een interessant beroep uitoefent. Natuurlijk ben ik bang voor de consequenties, maar dat heb ik over voor de waarheid. Bovendien, ik publiceer slechts documenten en verklaringen van de politie. Ik heb ze, zeg maar, uit de doofpot gevist. Misschien word ik gearresteerd voor het beledigen van de koning en moet ik de cel in. Maar ook dan heb ik weer een thema voor een nieuw boek: de toestand in een Belgische gevangenis!' |

