Koning en Keizerrijken Koning en Keizerrijken 
Keizerin Charlotte: Biografie (1840-1927) |
Charlotte, Keizerin van Mexico, was de enige dochter van Leopold I, Koning der Belgen (1790-1865) was van zijn tweede vrouw, Louise d'Orleans, Prinses van Frankrijk (1812-1850), en was geboren in Laken, België, als Hare Koninklijke Hoogheid, Prinses Marie Charlotte Amélie Augustine Victoire Clémentine Léopoldine.
Charlotte werd vernoemd naar de eerste vrouw van haar vader, Prinses Charlotte van Wales, enig kind van George IV van het Verenigd Koninkrijk en eigenaar van de Britse troon; zij stierf een paar uur na de geboorte van een doodgeboren zoon. De familie werd over het algemeen "van saxen-Coburg genoemd", naar het Duitse hertogdom dat het geboorteland van Charlotte's vader was, de eerste koning van België, of als "Wettins". Zij was de eerste nichtf van Koningin Victoria van het Verenigd Koninkrijk en haar echtgenoot prins Albert. Prinses Charlotte van België huwde Aartshertog Maximiliaan von Habsburg, de jongere broer van Keizer Franz Josef van Oostenrijk, op 27 juli 1857 in Brussel.
Nadat Maximiliaan de Mexicaanse kroon op uitnodiging van Napoleon III van Frankrijk goedkeurde, koos het paar als hun zetel in het Paleis van Mexico-stad Chapultepec, op een heuveltop aan de rand van de stad. Één van de belangrijke diplomatieke opdrachten tijdens het imperium werd uitgevoerd door Charlotte toen zij een reis van Yucatán nam (met inbegrip van de ruďnes van Uxmal).
Toen Napoleon III zijn troepen van Mexico terugtrok en Maximiliaan verliet om zich tegen revolutionaire krachten door zich te verzetten, reisde Charlotte naar Europa die werd opgeroepen voor hulp van haar echtgenoot in Parijs en Wenen en definitief in Rome van de Paus. Door haar onverbroken inspanningen, leed zij aan een diepgaande emotionele instorting en ging nooit meer naar Mexico terug.
Nadat de Mexicanen haar echtgenoot in 1867 uitvoerden, verslechterde haar geestelijke staat en Charlotte's broer, Prins Philippe Telling van Vlaanderen, plaatste haar in de handen van artsen die haar onmiddellijk krankzinnig verklaarden. Zij besteedde de rest van haar leven in seclusion, eerst bij Miramar Kasteel dichtbij Triëst, Italië, en dan in Château de Bouchout in Meise, België. Zij stierf in Meise op 19 januari 1927. Sommigen zeggen zij nog geloofde de Keizerin van Mexico-stad te zijn.
Charlotte had geen kinderen met Maximiliaan, maar in 1865 keurde het keizerpaar Agustín de Iturbide Groen y en Salvador de Iturbide y de Marzan goed, kleinzonen van Agustín de Iturbide y Arámburu), een vroegere "Keizer van Mexico" die van 1822 tot 1823 regeerde. Zij gaven de twee jaar oude Agustín de titel van "Zijne Hoogheid, Prins van Iturbide "- de gelijkaardige keizertitels werden overeengestemd over diverse leden van de uitgebreide familie van het kind - en bedoeld hem als erfgenaam op de troon te bezorgen. De explosieve gebeurtenissen van 1867 stormde dergelijke hoop, en nadat Agustín de Groene Iturbide yvolwassen werd, deed hij afstand van alle rechten op de Mexicaanse troon, diende hij in het Mexicaanse leger, en uiteindelijk vestigde hij als universitair professor in Washington D.C.
Sommigen geloven dat Charlotte een buitenechtelijk kind had van Baron Alfred van der Smissens,
een Belgische kolonel. Het kind kwam ter wereld in Brussel op 21 januari 1867. (Deze geboortedatum zou erop wijzen dat de keizerin zwanger was toen
zij aan Europa tot steun van haar echtgenoot in moeilijkheden was.) Volgens sommige bronnen beweerden dat dit kind (Louis) Maxime
Weygand (1867-1965) was. Weygand die werd geweigerd van het bevestigende blijvende gerucht en
ontkende het, en zijn ouderschap blijft onzeker. Sommige bronnen identificeren zijn moeder als onbekende poolse en zijn
vader als Leopold II van België (Charlotte's broer) of Maximiliaan. Nochtans, André Castelot, een Belgische historicus geloofde met twijfel dat Van der Smissens
inderdaad de vader van Weygand was, maar kon geen bewijs vinden.
