![]() (1763-1814) |
Met hem had zij een zoon, Eugène de Beauharnais (1781-1824), en twee dochters, Hortense de Beauharnais (1783-1837) en Stéphanie de Beauharnais (1789-1860). Door de dochter van haar zoon, Josephine van Leuchtenberg, vrouw van Koning Oscar I van Zweden, werd zij directe ancestress van de huidige koninklijke huizen van België, Zweden, Denemarken, Griekenland, Noorwegen, Luxemburg, en Liechtenstein.
Als weduwe was Joséphine de Beauharnais maitresse van verscheidene belangrijke politieke kopstukken. Zij ontmoette Napoleon Bonaparte en huwde hem in 1796. Van Joséphine wordt vaak gezegd dat zij regelmatige verhoudingen met andere mannen gehad te hebben, dat haar bijna tot een scheiding in 1799 leidde.
Zij werd op 2 december 1804 tot Keizerin gekroond door haar echtgenoot Napoleon in de Notre Dame, tot veel afkeer van zijn familie, en vooral door zijn moeder, die niet aanwezig was op de dag van de Kroning.
Toen het schandaal verscheen dat zij hem geen kinderen kon geven, scheidde zij van hem zodat hij kon hertrouwen in de hoop van
het hebben van een erfgenaam om de troon over te nemen. De scheiding, die plaatsvond op 10 januari 1810, was de eerste onder de Napoleonistische periode. Na hun scheiding leefde zij in Chateau de Malmaison, dichtbij Parijs. Toen zij in 1814 stierf werd zij begraven bij St. Pierre en St. Paul in Rueil. Haar dochter Hortense is daar ook bijgezet.
