Koning en Keizerrijken  

  De geschiedenis van het Japanse keizerhuis

| Keizerrijken | Japan |

Eeuwenlang was de Japanse dynastie de meest gesloten ter wereld. Vandaag probeert keizer Akihito, de 125-ste op een rij, met zijn familie een zo normaal mogelijk leven te leiden. Hij heeft enkele hervormingen doorgevoerd die in de westerse ogen misschien belachelijk klein lijken, maar die een breuk vormen met vroegere onwrikbare geplogenheden. Met honderde hektaren tuin is het keizerlijk paleis een oase van rust in Tokio Vroeger was het alleen toegankelijk voor leden van het hof. Een gewone sterveling kon met de dood bestraft worden als hij het waagde de keizer aan te kijken. Akihito's onderdanen komen vandaag uit alle delen van het land de tuin van hun heerser onderhouden en vaak gebeurt het dat hij of iemand anders van het keizerlijke familie hen daarvoor persoonlijk komt bedanken.

Eeuwenlang werd de Japanse keizer aanbeden als een god, een rechtstreekse afstammeling van de zonnegodin Amaterasoe Amikami. Zijn paleizen waren een afspiegeling van de hemel, met prachtige tuinen en klaterende watervallen. Hier leefde hij als een 'tenno', de geestelijke leider van de shinto-religie, ver van de aardse stervelingen in zijn eigen imperium van de rijzende zon.

In 1900 trouwde Akihito's grootvader joshihito op 21-jarige leeftijd met prinses Sadako, een van de weinige Japanse geslachten die als 'compatibel' werden beschouwd met de keizerlijke familie, hoewel ze niet afstamden van de Japanse zonnegodin. Joshihito was de zoon van keizer Mutshuhito die regeerde van 1867 tot 1912. Onder zijn bewind paste Japan zich verwonderlijk snel aan de westerse cultuur aan. Er ontwikkelde zich een sterke industrie en het land werd een gevreesde imperialistische macht. Mutshuhito die als vijftienjarige zijn egering begon, maakte een einde aan de erfelijke wereldlijke heerchappij van de beruchte shoguns naast wie de keizer voordien sinds de 12-de eeuw een schaduwbestaan leidde als gestelijk hoofd van de natie.

Zijn zoon Hiro Hito die sinds 1921 het regentschap waarnam, werd bij zijn dood in 1926 geintroniseerd tot 124-ste Tenno, de'goddelijke zoon van de zon' en opperste Shinto-priester. Hij zette het krachtige, imperialistische beleid van zijn vader verder. Maar in tegenstelling tot zijn voorganger had hij niet alleen belangstelling voor politiek. Hij had een passie voor dierkunde en al zijn vrije tijd ging naar wetenschappelijk vorserswerk. Zijn vrouw, keizerin-moeder Nagako, was de oudste dochter van prins Kuni Kuniyoshi. Toen Hirohito zich met haar verloofde, zorgde dat voor een kleine paleisrevolutie aangezien de bruid afstamde van een van de 'sekke', de vijf adellijke huizen van Fujiwara, die niet aanvaardbaar waren voor een afstammeling van de zonnegodin. Ondanks alle protesten ging het huwelijk door. Het paar kreeg drie kinderen. Pas de laatste vijftig jaar hebben de leden van het imperiale huis hun eeuwenoude goddelijke status verloren.

De omslag kwam er in 1945 na de nederlaag van Japan in de Tweede Wereldoorlog. Het was een historisch moment toen Hirohito in een officiele toespraak verklaarde dat hij en zijn familie geen goden maar doodgewone mensen waren. Na de gedwongen 'ontgoddelijking' beloofde hij zich in de toekomst als een democratisch votst te gedragen. Alleen op die voorwaarden en wegens het grote gezag van de Tenno in zijn land, wilden de geallieerde overwinnaars hem op de troon handhaven. De gewoonheid van het keizerhuis werd duidelijk beklemtoond toen kroonprins Akihito, de huidige keizer, huwelijksplannen had met de niet-adelijke Michiko Shoida, dochter van een rijke zakenman. Hij ontmoette haar in Kauzawa in de zomer van 1957 tijdens een tennistoernooi. Hij verloor de wedstrijd tegen haar maar won haar hart.

| Keizerrijken | Japan |


terug naar boven