Koning en Keizerrijken Koning en Keizerrijken  (1956-1997) |
Over de dood van prinses Diana is heel veel geschreven, maar de rol van chauffeur Henri Paul is nooit duidelijk belicht.
Wat dronk en
slikte hij nu precies op de avond dat de prinses stierf?
Welk schrijnend verdriet bracht hem tot het nuttigen van die fatale cocktail van drank en pillen?
Een uniek verhaal die antwoord geeft op de laatste vragen over de trachische dood van Diana.
Liefdesverdriet is er volgens vrienden van prinses Diana's chauffeur Henri Paul de reden van dat hij dronken en onder invloed van pillen aan zijn dodenrit door Parijs begon. Henri Paul was ziek van ellende omdat zijn acht jaar jongere vriendin Laurence Pujol hem na een moeizame relatie van enkele jaren in de steek had gelaten en haar dochtertje Samantha had meegenomen. Henri was niet de biologische vader van het 11-jarige meisje, maar hij had zich gedurende de relatie met de knappe hoogblonde Laurence sterk aan het kind gehecht. In de Parijse straten achter het Ritz Hotel, waar hij woonde, wist niemand beter dan dat de twee vader en dochter waren.
Het grootste drama van de breuk met Laurence was voor Henri dat óók de bijzondere band die hij met het meisje had werd verbroken... Henri Paul heeft de ellende, die hij helemaal voor zichzelf hield en met niemand deelde, in de maanden voor het tunnel-drama niet kunnen verwerken. In de Ritz zou zeker alarm zijn geslagen als duidelijk was geweest met welke problemen het sub-hoofd beveiliging in zijn privé-leven te kampen had. Maar...niemand wist het. En de wereld heeft zich ook ná de dood van Henri Paul niet willen verdiepen in het trieste lot van de roemloos begraven gelegenheids-chauffeur.
In de straten rondom het Louvre, de Place Vendome en de dure modeboulevard Rue Faubourg, was Henri Paul een even bekend als geliefde verschijning. De rustige, beminnelijke veiligheidsman zwaaide naar winkelpersoneel dat hij kende en dronk een glaasje in de café's. Het opvallende is dat zélfs zeven jaar na dato iedereen blijft volhouden dat hij nooit te veel dronk. De suggestie dat één glaasje in zes café's óók zes glazen zijn, wordt door het barpersoneel in Café de Bourgogne van de hand gewezen. 'Mijnheer Paul was nooit dronken. Nooit. Hij had zichzelf altijd in de hand.
Het grootste raadsel van dit drama is dan ook wat er die avond in hem gevaren was. Waarom was hij toen wél dronken? Dat is iets wat hier in de buurt niemand kan begrijpen... Die vraag wordt dan bij deze beantwoord. Volgens ingewijden was Henri Paul al maanden voor het fatale ongeluk zichzelf niet. Aan de relatie met Laurence Pujol, die secretaresse was op de personeels-afdeling van de Ritz, was in 1992 eigenlijk al een einde gekomen, maar telkens raakte het toch weer aan. De weekends bracht Pujol met haar dochtertje meestal door bij Henri, in dienst appartement aan de Rue des Bon Enfants nummer 11 Henri Paul, die voor hij Laurence leerde kennen, alleen ongelukkige, kortstondige relaties had gehad, ging helemaal op in deze nieuwe liefde.
Zelfs zó sterk dat Laurence af en toe naar haar ouders vluchtte, omdat zij doodmoe werd van de man die de hele dag om haar heen fladderde, geen moment zonder haar kon en zich constant met haar leven bemoeide. Volgens vrienden van Laurence, die zélf ieder commentaar weigert, wrong daar de schoen. Toen er aan Henri's houding niets veranderde, besloot Laurence meer afstand te nemen. Aanvankelijk kwam dat de relatie ten goede. Regelmatig werd het paar gezien in restaurants, onder andere natuurlijk in het restaurant van de Ritz.
Een paar keer per jaar nam Henri Laurence en Samantha mee op korte vakanties naar onder meer Turkije en Florida. Volgens zijn vrienden was Henri gelukkiger dan ooit. Dat zei hij ook: 'Laurence is de liefde van mijn leven. Met haar wil ik trouwen. Een kind hebben we al! Een grote tegenslag kreeg hij te verwerken toen hij werd gepasseerd om hoofd beveiliging te worden. Toen zijn baas Joseph Goeddet vertrok, kreeg een buitenstaander diens baas en niet sub-hoofd Henri Paul. Een fikse tegenvaller voor Henri die hiermee een salarisverhoging van zo'n 40.000 gulden aan zijn neus voorbij zag gaan. De kans bestond overigens dat Henri in 1998 wél hoofd beveiliging zou worden, omdat ook zijn nieuwe baas, Jean Hocquet, te kennen had gegeven de Ritz weer te willen verlaten.
Maar de hele wereld weet dat het anders zou lopen... De doodongelukkige Henri Paul liep in augustus 1997 met zijn ziel onder zijn arm door Parijs. Laurence had hem voorgoed verlaten en hem alleen een keer gebeld op zijn verjaardag. Ze had Samantha bij de vader van het meisje afgeleverd in Parijs, die haar verder zou opvoeden. Bovendien nam Laurence ontslag bij de Ritz, omdat zij daar voortdurend met Henri werd geconfronteerd. Want Henri kan het einde van de relatie niet verkroppen en overlaadde haar met bloemen, bonbons, cadeautjes en uitnodigingen voor diners en vakanties. Laurence besloot voor altijd uit zijn leven te verdwijnen, omdat een vriendschappelijke relatie niet mogelijk bleek.
Zij vestigde zich in een dorpje in Bretagne, waar zij zich op haar toekomst wilde bezinnen. In een zeldzame uitspraak over haar ex-minnaar vertelde ze na de begrafenis aan een journalist: 'Misschien waren we wel weer bij elkaar gekomen. Hij wordt afgeschilderd als een onbezonnen beest in plaats van de lieverd die hij was...' Inmiddels ontkendt ook de directie van de Ritz niet meer dat Henri Paul de avond van het ongeluk wel degelijk alcohol tot zich had genomen. In de Vendome-bar van de Ritz dronk hij volgens de computer-uitdraai twee Ricards, een mistig wit drankje waarvan hij lijfwacht Trevor Rees Jones wijsmaakte dat het 'ananassap' was.
 |
Wie was Henri Paul, de man die aan het stuur zat de avond waarop prinses Diana de dood vond? Volgens Dodi's vader, Mohammed Al-Fayed, was hij de betrouwbaarste man van heel Parijs Volgens de Franse politie was hij echter een man met vele geheimen...
Zijn verslaving aan drank en drugs was niet het enige geheim dat prinses Diana's lattste chauffeur Henri Paul in de laatste maanden van zijn leven bij zich droeg. De liefde was hem niet altijd welgezind geweest. In het vorige verhaal werd er al uitgebreid op ingegaan over de fatale uitwerking die het einde van zijn relatie met de knappe Laurence Pujol had op het leven van het hoofd beveiliging van het Ritz Hotel, een man die op het eerste gezicht zo stoer leek. Vooral het feit dat hij ook Laurence's dochtertje Samantha niet meer zag, deed Henri vaker en vaker grijpen naar drank, prozak en andere anti-depresiva. Maar er was meer...
De rol van Henri Paul is voor de politie in de Franse hoofdstad het belangrijkste vraagstuk in de speurtocht naar de oorzaak van het ongeluk. Dat er van Henri in de uren na het drama bloed werd afgenomen door medewerkers van het Parijse mortuarium, werd eerst gezien als een formaliteit. Van iedere chauffeur, dood of levend, die in Frankrijk betrokken is geweest bij een ongeluk, wordt standaard bloed, traanvocht, haar en orgaanweefsel onderzocht. Pas een dag later ontdekten de laboranten van de politie wat de wereld in de week na de klap nóg een klap zou bezorgen: de man die Diana een veilig heenkomen had moeten bezorgen, bleek een dronkaard!
Vanaf dat moment werd het onderzoek vooral in de richting van Henri Paul gestuurd. Rechercheurs spoedden zich naar zijn appartement in de Rue des Bon Enfants, vlak bij het Louvre, en haalden dat helemaal overhoop. Hun proces-verbaal is een van de stukken uit het complete onderzoeks-rapport dat voortijdig uitlekte. Het beschrijft de 4-kamerwoning tot in detail. Onder andere inventariseerde de politie de drankvoorraad, die voor een man die alleen woonde 'omvangrijk' kon worden genoemd. In de koelkast stond een fles witte Martini waarin ongeveer 1/4 zat. Henri Paul moet er, in de vooravond van het ongeluk-nog vóórdat hij in de bar van het Ritz enkele glazen Ricard tot zich nam-van hebben gedronken.
Onderzoek van de maaginhoud maakte dat duidelijk, aangezien stoffen werden aangetroffen die vrijwel alleen in Martini voorkomen. Rechercheurs vonden bovendien een grote hoeveelheid bier en wijn en in zijn bureau en bestelling van een helen doos Schotse Whiskey. Mensen die hem tot dat moment hadden beschreven als een 'gematigde drinker', zoals zijn directe baas in het Ritz Hotel en Mohammed Al-Fayed, kenden hen dus slecht. Henri Paul was een stiekeme drinker. En stiekem drinken...is een van de symptomen van alcoholisme! Tot overmaat van ramp werd in zijn bureau in de Ritz, dat ook helemaal overhoop werd gehaald, een briefje gevonden van een ontslagen werknemer die Henri Paul op zijn nummer zette met de woorden:
'Denk maar niet dat ik me langer laat koeioneren door een bullebak die de hele dag sterke drank zit te hijsen!
De Parijse politie kreeg langzaam maar zeker een ander beeld van Henri Paul dan vooral Mohammed Al-Fayed van hem probeerde te schetsen.
Helemaal een ander beeld kregen de recherscheurs toen in zijn bureau in het hotel bovendien twee bijzondere plattegronden van Parijs werden aangetroffen, kaarten waarop homobars waren aangekruist...
Opnieuw stond de politie voor een raadsel, en nog steeds weet men niet het antwoord op de vraag of Henri Paul homosexueel was.
Op het eerste gezicht lijkt de vraag niet erg terzake te doen.
Maar mocht er inderdaad sprake zijn van een dubbelleven, dan maakt dat duidelijk hoezeer de chauffeur in staat was zijn omgeving een rad voor ogen te draaien!
Niemand weet vooralsnog raad met deze opmerkelijke wending.Henri Paul blijkt inderdaad homobars te hebben bezocht, zij het zaken waar alleen lesbiennes kwamen. Zijn aanwezigheid daar duidt erop dat hij niet uit was op nieuw geluk... Niet met vrouwen, die in deze bars duidelijk een andere voorkeur hebben, en niet met mannen, die in deze bars niet echt welkom zijn. Henri Paul kwam in deze gelegenheden om zich te ontspannen. Een medewerkster van een homobar:
'Bij ons was hij een graaggeziende gast.
Hij viel nooit iemand lastig, dronk een paar glaasjes
en ging dan naar zijn appartement hier om de hoek!
Henri Paul begon zijn carriere als vliegenier. Graag was hij captain van een Jumbo geworden, maar zijn slechte ogen stonden een verdere opleiding in de weg. Via enige omzwervingen kwam hij terecht bij een beveiligingsbedrijf. Hij haalde enkele diploma's, en een vriend raadde hem aan te sollisiteren toen het Ritz Hotel een vacature had bij de beveiliging. Daar maakte Henri Paul de carriére die hem op 31 augustus 1997 in de positie bracht dat hij, op een dieptepunt in zijn persoonlijk leven, prinses Diana en haar vriend Dodi moest vervoeren... Als ook maar iemand van zijn problemen had geweten, zou het veel anders zijn gelopen.
Niemand had echter enige notie van al die dingen waarmee Henri Paul tobde, de problemen die hij blijkbaar moeiteloos voor anderen wist te verbergen.
Henri Paul was uitzonderlijk plichtsgetrouw, en hoe vreemd het ook mag klinken: juist die eigenschap moet Diana, Dodi en hemzelf het leven hebben gekost.
Toen 's werelds beroemste liefdespaar besloot niet in de Ritz te overnachten, maar te vertrekken naar het appartement van Dodi bij de Arc de Triomph, wilde Dodi dat Henri Paul de auto zou besturen.
Het kwam niet in Henri op te zeggen: Mijnheer Fayed, ik heb gedronken.
Hij deed wat hem werd gevraagd: 'Yes Sir!'
Het moeten ongeveer zijn laatste woorden zijn geweest...
 |
