Prinses Alexia

En ook prins-Willem-Alexander was zichtbaar ontroerd. De beide ouders van de dopeling hadden net een paar dagen met elkaar, maar zonder hun dochtertjes, in Marokko doorgebracht. Nu konden ze weer volop van hun gezin...

Alles leek op zijn plaats te vallen tijdens de doopplechtigheid van prinses Alexia Marcela Laurentien, deze zaterdag 19 november 2005 in de Dorpskerk in Wassenaar. Het gezinsgeluk is voor prinses Máxima en kroonprins Willem-Alexander met hun prachtige dochters prinses Amalia en prinses Alexia compleet: de liefde, de blijheid en de dankbaarheid waren tastbaar bij deze zeer persoonlijke dienst.

Die personlijke noot was ook te danken aan de vertederende aanwezigheid van de kleine blonde Amalia, die de show stal met haar parmantige lakschoentjes, schattige jurkje met grote strik en vooral haar ongedwongen praatjes. Direct al, toen de trotse ouders met hun beide dochters bij de Dorpskerk aankwamen, wist Amalia het publiek om haar kleine vingertje te winden.

'Lachen, lachen', riep ze luidkeels uit, terwijl ze zich probeerde los te rukken van haar papa. Waarschijnlijk had Willem-Alexander haar in de auto nog eventjes op het hart gedrukt niet te gaan huilen, maar vriendelijk te lachen naar de fotografen. En de bijna tweejarige peuter had dit advies goed in haar oortjes geknoopt.

Tijdens het eerste deel van de soms vrolijke, soms emotionele, maar vooral persoonlijke dienst was Amalia nog onder de hoede van een van de kindermeisjes, zodat zij zich niet al te lang hoefde te vervelen in de kerk. Haar vader prins Willem-Alexander speelde zelf destijds tijdens de doop van zijn jongere broer prins Friso eerst lief met autootjes, maar moest later bijna krijsend de kerk verlaten.

Zo'n herhaling van de geschiedenis wilde Willem-Alexander voorkomen en zo kwam het kleine prinsesje pas bij het tweede gedeelte van de dienst de boel opvrolijken. Prinses Máxima en prins Willem-Alexander waren net weer twee dagen terug bij hun dochters, die zij vijf dagen hadden moeten missen door het staatsbezoek aan Marokko.

Deze dagen was het weliswaar hard werken, maar tegelijkertijd konden de jonge ouders tijd vrijmaken voor elkaar. Beiden hebben een drukke, overvolle agendadie soms moeilijk te combineren is met het ouderschap over twee jonge kinderen. Veel tijd voor elkaar blijft er dan niet over. De reis naar Marokko had de twee zichtbaar weer bij elkaar gebracht, dat was duidelijk te merken tijdens de dienst.

De woorden van dominee Deodaat van der Boon maakten diepe indruk op prinses Máxima; zij moest een traantje wegpinken toen hij opmerkte dat het juist zij was die voor de naam Alexia had gekozen, een vernoeming naar prins Willem-Alexander. De prins merkte de emoties van zijn vrouw en knikte haar bemoedigend toe, terwijl hij ook zelf vochtige ogen had.

Deze doopdienst kende vele raakvlakken met hun trouwdag op 2 februari 2002. Ook toen waren er volop emoties en verliefdheid. Die onbezorgde verliefdheid heeft plaatsgemaakt voor een wederzijdse diepe liefde, die ze beiden tijdens de doopdienst van hun jongste dochter aan elkaar lieten merken. Twee jonge ouders die samen met hun twee dochters Amalia en Alexia nu een echt gezin vormen en hun dochters een onbezorgde en vooral vrije toekomst willen geven.

Na het eerste gedeelte van de dienst werd de vierenhalve maand oude Alexia binnengebracht door Nicole Frieling van Roswalt, een goede vriendin van het paar. De op 26 juni 2005 geboren Alexia droeg een doopjurk die in 1880 werd gemaakt voor de doop van prinses Wilhelmina. De jurk, die vervaardigd is van Brussels kant, is ook gebruikt bij de doop van prinses Juliana, prinses Beatrix, prinses Christina, prins Willem-Alexander en prinses Amalia.

Een kindercantorij met kinderen uit drie Wanssenaarse kerken zong het dooplied Water, water van de doop toen Alexia werd binnengedragen. De baby moest verschillende keren door haar moeder getroost worden. Een speentje en de vinger van prinses Máxima brachten haar weer tot rust en tijdens de besprenkeling met het doopwater uit de Jordaan gaf Alexia geen kik, maar keek met haar grote bruine ogen naar haar moeder.

Het water uit de Jordaan, waar ook prinses Amalia mee werd gedoopt, heeft een grote symbolische betekenis. Het lijkt een koninklijke traditie om met water uit de Jordaan te dopen, want ook voor de doop van de pasgeboren Spaanse prinses Leonor zal water uit de Jordaan worden gebruikt. Prinses Amalia vond al die belangstelling reuze interessant en wist met haar bijdehante uitspraken de lachers op haar hand te krijgen.

Al snel begon ze zich weer te vervelen en kroop ze bij oma Zorreguieta op schoot. Uiteindelijk nam het kindermeisje haar weer onder haar hoede. Uit de ongedwongen houding van de peuter die ooit de troon van haar vader zal overnemen, blijkt welke vrijheid het prinselijk paar hun kinderen geeft. Die vrijheid was ook aanwezig tijdens de wensen die de peters en meters uitspraken.

Zo wenste prins Friso dat zijn petekind de vrijheid krijgt om haar eigen levensweg te kiezen, terwijl de Belgische prinses Mathilde haar petekind niet alleen het allerbeste wenste voor de toekomst, maar bovenal dat zij in een warm gezin ouder mag worden en in de toekomst mag opbloeien tot een krachtige vrouw.

Juan Zorreguieta, de jongste broer van Máxima, wenste zijn nichtje veel genegenheid en bescheidenheid toe, terwijl Frans de Beaufort, een vriend van de kroonprins, zijn petekind op het hart drukte vooral zichzelf te blijven en fantasie te houden om te dromen. Vriendin Alexandra Jankovich de Jeszenice las een gedichtje op.

Na het gezongen Pater Noster (Onze Vader) en overladen met twee kinderbijbels, een schilderij gemaakt door de kinderen van het samengestelde gelegenheidskoor, en een vogelmobiel, verliet het trotse ouderpaar de Wassenaarse Dorpskerk. Liefde, emotie, eenvoud en vrolijkheid waren de ingrediënten van de persoonlijke doopdienst van prinses Alexia.

De vijfhonderd gasten werden uitgenodigd voor een lunch op Paleis Noordeinde. Maar voordat de lunch begon, had de hongerige Alexia allang haar flesje gehad en sliep ze rustig verder in de armen van haar moeder.

Bekijk een fragment van de doopplechtigheid