|
Wil mij vergeven Majesteit
Dat 'k van uw koninklijke tijd
'n Ogenblikkie durf te vragen
Ik weet 't geeft voor mij geen pas
Maar 'k dacht - nou U ook moeder was
Dat ik 't wel zou mogen wagen
Terwijl ik leg hier in bed
Kan 'k buiten in de straat de pret
En herrie van de mensen horen
Buurvrouw zegt alles is versierd
En dat er druk wordt feest gevierd
Omdat Uw kindje is geboren
'k Heb ook 'n kindje, Majesteit
Dat nou ik schrijf hier naast me leit
't Is ook 'n meissie, maar 'n daggie ouwer
Dan 't uwe. Morgen ben 'k weer op de been
Voor U gaat daar meer tijd mee heen
Voor ons slag vrouwen gaat dat gauwer
Maar ben ik morgen overeind
Dan weet 'k, als ongehuwde moeder zijnd'
Waarachtig niet waar of ik heen moet
M'n dienst, die is me opgezeid
En al m'n spaargeld ben ik kwijt
Aan voedsel, vroedvrouw en an doopgoed
U is fatsoenlijk getrouwd
U heb 'n man, die van U houdt
Och, wil in Uw geluk eens denken
Aan arme meiden zoals ik
Die in 'n dronken ogenblik
'n Schooier haar vertrouwen schenken
Maar voor m'n meissie schrijf 'k deze' brief
Och Heer, ik heb 't even lief
Als Uwe Majesteit d'r eigen kindje
Mot nou dat schaap de weg op gaan
Waar nou d'r moeder op moet staan
Geen mens troost, hellept of bemint je
Daarom als U weer beter ben
En weer geregeld werken ken
Laat uw ministers nou eens wetten geven
Waardoor 'n kindje zoals 't mijne
Als uw kind en als andere kleine
Niet als onwettig hoeft te leven
't Is makk'lijk om te zeggen: trouw
Maar God, je bent toch mens, toch vrouw
En trouwen moet je erger soms bezuren
Laat 't door U zijn, Majesteit-bemind
Dat nooit 'n onbezonnen meid haar kind
Als hoerekind de wereld in moet sturen
|